Trzęsienie ziemi w Mesynie (1908)
 |
Ten artykuł od 2008-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Trzęsienie ziemi w Mesynie | |
 |
|
| Nawiedzone państwa |  Włochy |
| Epicentrum | Mesyna |
| Data | 28 grudnia 1908 |
| Ofiary śmiertelne | 100 000 – 200 000 |
 38°09′00″N 15°40′59″E / 38.15, 15.683055555556Na mapach: 38°09′00″N 15°40′59″E / 38.15, 15.683055555556 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Trzęsienie ziemi w Mesynie w 1908 roku okazało się jednym z najtragiczniejszych w historii XX wieku.
Trzęsienie ziemi [edytuj]
W poniedziałek 28 grudnia 1908 roku ziemia zadrżała o 5.20.27. Magnituda trwających 37 sekund wstrząsów osiągnęła (jak później określono) ok. 7,5. Ponieważ epicentrum znajdowało się w Cieśninie Mesyńskiej – oddzielającej Sycylię od Kalabrii – powstała fala tsunami liczyła 12 metrów. Port messyński całkowicie przestał istnieć, większa część miasta zamieniła się w wielkie gruzowisko. Wybuchły liczne pożary, miały miejsce eksplozje. Płomienie podsycała dodatkowo wielka nawałnica, jaka rozpętała się rankiem. W ciągu pierwszych godzin w mieście działy się dantejskie sceny: z rozbitych więzień uciekli skazańcy, rozpoczęły się brutalne gwałty, napady, rabunki, ludzie wpadli w panikę.
Liczba ofiar i pokłosie [edytuj]
Śmierć poniosły w samej Mesynie 83 tysiące ludzi – 55% mieszkańców. W Reggio było to 20 tysięcy, a w Palmi – 1000. Liczne wioski i miasteczka zniknęły, gdy uderzyły fale tsunami. Po katastrofie zorganizowano wielką światową pomoc, w którą włączyła się m.in. Rosja, USA, Japonia, Chiny, Francja i inne kraje. Zbierano datki. Ówczesny król Włoch odwiedził z żoną dotknięte regiony kraju, które przez kilka pierwszych dni zostały niemalże odcięte od świata. Ówczesny papież przyjął wielu rannych i bezdomnych do watykańskiego szpitala. Setki ludzi emigrowało do Ameryki. Przez wiele lat (odbudowa trwała do 1920 r.) miasto było zupełnie opuszczone, a handel stał pod wielkim znakiem zapytania.
