Trzmiel łąkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzmiel łąkowy
Bombus pratorum
Linnaeus, 1761
Trzmiel łąkowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp tchawkodyszne
Gromada owady
Rząd błonkoskrzydłe
Podrząd trzonkówki
(grupa żądłówki)
Rodzina pszczołowate
Podrodzina pszczoły właściwe
Plemię trzmiele
Rodzaj trzmiel
Gatunek trzmiel łąkowy
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Trzmiel łąkowy (Bombus pratorum L.) – gatunek z rodziny pszczołowatych. Zaliczany do pszczół właściwych, rodzaju trzmiel (Bombus). Występuje w Europie Środkowej i Północnej, dość licznie nawet w wyżej położonych regionach[1].

Długość ciała: robotnice 11-12 mm, królowa 15-17 mm.
Wygląd: przeważa kolor czarny, żółte pasy znajdują się za głową i za skrzydłami, koniec odwłoka jest natomiast czerwony.
Środowisko: występuje w szerokim spektrum zbiorowisk roślinnych, zarówno w parkach jak i na łąkach, polach i w ogrodach. Niespotykany jedynie w głębi lasów.

Trzmiel łąkowy zbierający nektar

Samice trzmiela łąkowego wylatują z zimowych kryjówek wczesną wiosną wyszukując kwitnących wierzb. Zakładają gniazda w ukrytych miejscach: ptasich gniazdach, mysich norach, pod próchniejącymi pniami lub w starych budynkach (opuszczone stodoły lub inne budynki gospodarcze)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ladislav Korbel (red. nauk.): Świat Zwierząt. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 1993. ISBN 83-7073-036-1.