Trzoda Geriona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walka Herkalesa z Gerionem, ok. 540 p.n.e.

Trzoda Geriona (gr. Βόες τοῦ Γηρυόνος Bóes toû Gēryónos, łac. Boves Geryonis) – w mitologii greckiej dziesiąta praca Heraklesa polegała na wykradzeniu słynnej trzody wołów Geriona z wyspy Erytei. Gerion posiadał największe stada wołów w świecie. Ich stróżami był dwugłowy potworny pies Ortros oraz pastuch Eurytion, syn Aresa. Jedną z dwunastu prac Heraklesa było uprowadzenie trzody Geriona, w czasie wykonywania której heros zabił stróżów, a następnie zmierzył się z samym Gerionem, olbrzymem o trzech złączonych w pasie ciałach, trzech głowach, trzech parach rąk i nóg. Po długiej i męczącej walce bohater powalił Geriona strzałami z łuku umoczonymi w żółci Hydry lernejskiej i uprowadził jego woły, które ostatecznie złożone zostały w Mykenach w ofierze dla Hery.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Graves: "Mity greckie", PIW, Warszawa 1975