Tu-110
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Tu-110 | |
 Tu-110 na znaczku pocztowym |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Konstruktor | Dmitriy S. Markov |
| Typ | samolot pasażerski |
| Załoga | 5 |
| Historia | |
| Data oblotu | 11 marca 1957 |
| Egzemplarze | 4 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 silniki Lyulka AL-7 |
| Ciąg | 65.7 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 36,98 m |
| Długość | 40,06 m |
| Wysokość | 11,53 m |
| Powierzchnia nośna | 186 m² |
| Masa | |
| Startowa | 82 700 kg (maksymalna) |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 1000 km/h |
| Prędkość przelotowa | 890 km/h |
| Pułap | 12 000 m |
| Zasięg | 3450 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 100 pasażerów | |
Tu-110 (ros. Ту-110) – prototyp pasażerskiego samolotu wykorzystującego napęd przy pomocy czterech silników turboodrzutowych, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa w ZSRR, oblatany w 1957 roku. Konstrukcja była oparta na samolocie Tu-104, główna różnica w stosunku do pierwowzoru polegała na zastosowaniu czterech, zamiast dwóch silników (pozostałe elementy były bardzo podobne lub wręcz takie same). Przyczyną zastosowania takiego rozwiązania była chęć zbudowania samolotu eksportowego, a przepisy bezpieczeństwa większości państw wymagały, by pasażerski samolot posiadał cztery silniki. Powstały zaledwie trzy prototypy, żaden z nich nie był wykorzystywany w lotnictwie cywilnym.
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||||||||||||
