Tu-204

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tu-204
Tu-204SM na pokazach MAKS 2011 na lotnisku w Moskwie
Tu-204SM na pokazach MAKS 2011 na lotnisku w Moskwie
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR/  Rosja
Producent Kazańskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego
Konstruktor Tupolew
Typ samolot komunikacyjny średniego zasięgu
Załoga 2 pilotów
Historia
Data oblotu 2 stycznia 1989
Lata produkcji od 1995
Egzemplarze 68 wybudowane, 84 zamówione
Liczba wypadków 2[1][2]
Dane techniczne
Napęd 2 silniki turbowentylatorowe, Aviadvigatel PS-90 lub Rolls-Royce RB211
Ciąg 157 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość 41,8 m
Długość 40,2 lub 46,1 m, zależnie od wersji
Szerokość kadłuba 3,8 m
Wysokość 13,88 m
Powierzchnia nośna 184,20 m²
Masa
Własna 59 000 kg
Startowa 103 000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 900 km/h
Prędkość przelotowa 810 do 850 km/h
Pułap 12 600 m
Zasięg 6 500 km
Rozbieg 2 250 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
210
Użytkownicy
 Rosja,  Egipt,  Chiny,  Niemcy,  Kuba,  Korea Północna
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tu-204-100 linii Kavminvodyavia
Tu-204-100 linii Cubana de Aviación
Tu-204-100 linii Red Wings Airlines
Tu-204-300 linii Air Koryo
Tu-204C linii Aviastar-TU

Tu-204 (ros. Ту-204) – dwusilnikowy samolot pasażerski średniego zasięgu skonstruowany w biurze technicznym Tupolewa, na zamówienie Aerofłotu. Jako odpowiednik amerykańskiego Boeinga 757, miał zastąpić także starzejący się trzysilnikowy Tu-154.

Tworzenie i projekt[edytuj | edytuj kod]

Tu-204 został stworzony w odpowiedzi na zapotrzebowanie na średniej wielkości samolot, wykorzystywany zarówno w ruchu pasażerskim, jak i towarowym. Charakteryzuje się niskimi kosztami obsługi, niskim poziomem hałasu, oraz szerokimi możliwościami modyfikacji. Tupolew Tu-204 może być napędzany za pomocą silników turbowentylatorowych Aviadvigatel PS-90 lub Rolls-Royce RB211. Jest produkowany w dwóch największych rosyjskich ośrodkach przemysłu lotniczego, w Ulianowsku i w Kazaniu.

Kabina Tu-204 w konfiguracji jednoklasowej mieści do 210 pasażerów, a w konfiguracji dwu lub trzyklasowej 164-193 pasażerów. Fotele w klasie ekonomicznej są ustawione w konfiguracji 3+3, zaś w klasie business, w konfiguracji 2+2. Odległość między rzędami foteli w klasie business wynosi 810 mm. Klasy są rozdzielane za pomocą kurtyn. Wersja towarowa operuje na kilku liniach w Europie oraz w Egipcie

W 1994 Tu-204 wyposażony w silniki PS-90A uzyskał pierwszy certyfikat lotniczy. Wariant Tu-204 120 został wyposażony w silniki Rolls-Royce RB211-535E4 co pozwoliło uzyskać zgodę ICAO na wykorzystanie przez operatorów europejskich. Na bieżąco dąży do otrzymania certyfikatu JAA. Samoloty zostały przystosowane do rosyjskiego standardu AP-25 (zgodnego z FAR-25 i JAR-25)

Technologia[edytuj | edytuj kod]

Tupolew Tu-204 jest przedstawicielem nowej generacji rosyjskich samolotów. Wraz z Iłem-96, Tu-204 posiada wiele nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych, takich jak:

  • Fly-by-wire
  • Szklany kokpit, dostępny zarówno w modelach przeznaczonych na rynek rosyjski, jak i europejski,
  • Zaawansowana konstrukcja skrzydła, tzw. Winglet,
  • Zaawansowana awionika pokładowa,
  • Pierwszy rosyjski samolot wykorzystujący silniki zachodniej produkcji (Rolls-Royce RB211-535).

Wersje[edytuj | edytuj kod]

Tu-204/204C

Pierwsza wersja pasażerska która weszła do produkcji seryjnej. Wersja towarowa nosiła oznaczenie „C” (Cargo)

Tu-204-100/200

Jest wczesna wersją Tu-204 napędzaną silnikami Soloviev (obecnie Aviadvigatel) PS90, o ciągu 157 kN. Wyposażony w awionikę i podzespoły rosyjskiej produkcji. Wszedł do seryjnej produkcji w styczniu 1995 r. Tu-204-200 jest wersją o wydłużonym zasięgu. Obecnie te wersje są produkowane przez KAPO w Kazaniu i sprzedawane pod oznaczeniem Tu-214 Tu-204-100 posiada maksymalna masę startową na poziomie 103 ton, z 196 pasażerami w konfiguracji dwuklasowej.

Tu-204-120/220

Napędzana silnikami Rolls-Royce RB211-535 o ciągu 192 kN (43,100 lbf). Wykorzystywana od 1998 r. przez Air Koryo

Tu-204-120 posiada maksymalną masę startową na poziomie 103 ton, z 196 pasażerami w konfiguracji dwuklasowej, maksymalny zasięg wynosi 4,600 km

Tu-204-300

Skrócona wersja, o kadłubie krótszym o 6m od wersji podstawowej. Cechuje się wydłużonym zasięgiem, mniejszym zużyciem paliwa, oraz większą ekonomiką lotu. Produkowany w dwóch wersjach, jednej mieszczącej 166 pasażerów w konfiguracji dwuklasowej, o zasięgu 9,300 km, oraz drugiej mieszczącej także 166 pasażerów w konfiguracji dwuklasowej, lecz o zasięgu 3,500 km.

Tu-204-500

Wersja oparta na Tu-204-300, przeznaczona do użytkowania na krótszych trasach. Wyposażona w mniejsze skrzydła, o mniejszej powierzchni nośnej. Osiąga maksymalna prędkość 0,84 Ma. Zaprojektowany jako odpowiednik Boeing 737

Tu-206 i Tu-216

Wersje przystosowana do napędu alternatywnymi paliwami. Tu-206 napędzany jest skroplonym gazem ziemnym, natomiast Tu-216 napędzany jest wodorem.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Użytkownicy samolotu Tu-204. Stan aktualny na Grudzień 2012 r.[3]

Linia lotnicza Typ W służbie Zamówione
Egipt Cairo Aviation 204-120
204-120C
2
0
Rosja Orenair 204 1 0
Chińska Republika Ludowa Air China Cargo 204-120C 0 2
Rosja Aviastar-TU 204-100C 3 0
Rosja Rossiya 204-300
214
0
6
2
6
Rosja Vladivostok Avia 204-300 6 0
Kuba Cubana 204-100CE
204-100E
2
2
0
0
Korea Północna Air Koryo 204-300[4]
204-100
2 0
Syria Syrian Arab Airlines° 204SM 0 3
Rosja Transaero 214 2 0
Rosja Red Wings 204-100
204-100B
204SM
3
4
0
0
0
15[5]
Rosja VIM Airlines 204SM 0 10
Iran Iran Air Tours 204 0 5
Łącznie 27 43

° Zamówienia złożone w 2008 r.

Wypadki[edytuj | edytuj kod]

W 2012 r. w Moskwie miała miejsce katastrofa Tu-204 użytkowanego przez rosyjską linię Red Wings Airlines.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]