Tu-444

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tu-444
Tu-444
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent Tupolew
Typ pasażerski
Załoga 2 + 1
Dane techniczne
Napęd 2 x silnik turbowentylatorowy Saturn AL-32M
Ciąg 95 kN
Wymiary
Rozpiętość 16,2 m
Długość 36 m
Wysokość 6,51 m
Powierzchnia nośna 213,6 m²
Masa
Własna 19300 kg
Startowa 41000 kg
Paliwa 20500 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 2 Ma
Pułap 18000 m
Zasięg 7500 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
10
Użytkownicy
Rosja
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tu-444 (ros. Ту-444) – projekt naddźwiękowego rosyjskiego samolotu pasażerskiego przeznaczonego dla 6 - 10 pasażerów. Maszyna projektowana jest przez biuro konstrukcyjne Andrieja Nikołajewicza Tupolewa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze przymiarki do budowy niewielkiego samolotu dyspozycyjnego zdolnego latać z prędkością ponaddźwiękową pojawiły się już w latach 60. ubiegłego wieku kiedy to Artiom Mikojan zaproponował na bazie maszyny MiG-25 zbudowanie samolotu zdolnego przewieźć 6 pasażerów na odległość 3500 km z prędkością 2,35 Ma. Pomysł nie zyskał aprobaty władz i na kolejne próby budowy tego typu maszyny trzeba było czekać aż do lat 80. i 90. XX wieku. W 1989 roku biuro konstrukcyjne im. Pawła Suchoja podpisało porozumienie z amerykańskim Gulfstream Aerospace o budowie dyspozycyjnego samolotu pasażerskiego oznaczonego jako SSBJ S-21. Niestety dla projektu rozpad Związku Radzieckiego spowodował zamrożenie wszelkich prac nad samolotem a w konsekwencji anulowanie całego programu. W połowie lat 90. ubiegłego wieku z własnym projektem wystąpiło biuro konstrukcyjne Tupolewa, które zaproponowało zbudowanie na bazie samolotu bombowego Tu-22M3 maszyny oznaczonej jako Tu-344. Samolot miał przewozić do 12 pasażerów ale zaniechano dalszych prac nad Tu-344. W 2004 roku Tupolew przedstawił kolejny projekt oznaczony jako Tu-444. Jego realizacja uzależniona była od znalezienia partnera chcącego partycypować w kosztach prac projektowych i badawczych. Do dnia dzisiejszego brak jest informacji o dalszych losach całego projektu.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Tu-444 jest wolnonośnym dolnopłatem z chowanym, trójpodporowym podwoziem z przednim podparciem. Skrzydło pasmowe z niewielkim ujemnym wzniosem zapewniające maszynie dużą manewrowość i siłę nośną w szerokim zakresie prędkości. Kadłub zwężający się ku tyłowi, na końcu duży statecznik pionowy. Jednostki napędowe umieszczone w dwóch odrębnych gondolach silnikowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Krawczyk, Mirosław Kwarciński, Szybciej niż dźwięk czyli czas to pieniądz..., "Lotnictwo", nr 3 (2007), s. 22-25, ISSN 1732-5323.