Tughlakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dynastia Tughlaków (urdu: تغلق), dynastia władców indyjskich panująca w okresie 1320-1413.

Czasy panowania tej dynastii charakteryzowały się hinduizacją klasy panującej. Najwybitniejszym przedstawicielem dynastii był Muhammad Tughlak. W czasie swego panowania (1325-51) zreformował system monetarny, wprowadzając, wzorując się na Chinach wiarygodną monetę, której wartość zmieniała się z uwzględnieniem inflacji. Próbował wzmocnić wpływ państwa na rolnictwo dzięki podziałowi obszarów rolnych na równe działki przeznaczone do uprawiania zgodnie z zaleceniami urzędników państwowych. Za jego panowania został również opracowany pierwszy kataster. Przeniósł stolicę z Delhi do Daulatabadu w Dekanie. W drugiej połowie jego panowania nasiliły się tendencje separatystyczne których skutkiem było uniezależnienie się prowincji Maduraj (1339), Bengal (1339) i Dekan (1347).

Ostateczny upadek dynastii przypieczętowało splądrowanie Delhi przez Tamerlana w 1398 roku.

Władcy dynastii Tughlaków[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 359. ISBN 978-84-9819-814-0.