Tughril Beg
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Tughril Beg Sułtan Wielkich Seldżuków |
|
| Sułtan Wielkich Seldżuków | |
| Okres panowania | od 1038 do 1063 |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Wielcy Seldżucy |
| Urodzony | 990 |
| Zmarł | 4 września 1063 |
Tughril Beg[1] (Toghryl Beg[2], Tughrul Beg, Tughrilbek) (ur. ok. 990, zm. 4 września 1063) – drugi władca z dynastii Seldżuków.
Tughril zdobył w 1050[3] roku Isfahan i założył tam stolicę. W roku 1054 oblegał bez powodzenia Mantzikert. Rok później otrzymał od kalifa bagdadzkiego Al-Kaima tytuł sułtana (z arabskiego as-sultan czyli ten, który ma władzę)[4].
Przypisy
- ↑ G. Tate, Orient w czasach wypraw krzyżowych, Wrocław 1996, s. 19-20; S. Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych, t. 1, Warszawa 1998, s. 65.
- ↑ J. E. Morby, Dynastie świata, Kraków 1995, s. 336.
- ↑ Steven Runciman: Dzieje wypraw krzyżowych. Pierwsza krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego. T. I. Warszawa: PIW, 1987. ISBN 83-06-01457-X.
- ↑ Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 324. ISBN 978-84-9819-814-0.
| Poprzednik Był pierwszym Wielkim Seldżukiem |
Sułtan Wielkich Seldżuków 1038 - 1063 |
Następca Alp Arslan bin Chaghri |
