Tulipanowiec chiński
| Tulipanowiec chiński | |
|---|---|
Liść tulipanowca chińskiego
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | magnoliowe |
| Rząd | magnoliowce |
| Rodzina | magnoliowate |
| Rodzaj | tulipanowiec |
| Gatunek | tulipanowiec chiński |
| Nazwa systematyczna | |
| Liriodendron chinense (Hemsl.) Sarg. Trees & shrubs 1:103, t. 52. 1903 |
|
Tulipanowiec chiński (Liriodendron chinense) – gatunek drzewa z rodziny magnoliowatych występującym w środkowych i południowych Chinach w prowincjach Anhui, Kuangsi, Jiangsu, Fujian, Kuejczou, Hubei, Hunan, Jiangxi, Shaanxi, Zhejiang, Syczuan i Junnan, a także gdzieniegdzie w północnym Wietnamie. Jest bardzo podobny do tulipanowca amerykańskiego. Różni się od niego jednak głębiej powcinanymi liśćmi, a także krótszymi płatkami korony, które są ciemnożółte; nie ma w nich barwy pomarańczowej. Osiąga około 40 m wysokości. Nie jest tak mrozoodporny jak jego amerykański kuzyn, ale uprawia się go w Anglii (wiele okazów znajduje się w Kew Gardens), İrlandii, Belgii, Holandii i w Niemczech. W Ameryce Północnej drzewo to rośnie na północy Bostonu, we wschodnim Massachusetts i w Vancouver w Kanadzie.
Tulipanowiec chiński jest rzadkim drzewem, gdyż jego siedliska - lasy liściaste lub mieszane - zostały w dużej mierze przekształcone przez człowieka. Jednak dzięki ochronie gatunek ten staje się coraz częściej spotykany. Rośnie na glebach przepuszczalnych, z dużą warstwą próchnicy. Przez wiele lat drzewo to było uważane za niewielkie, ponieważ pierwsze poznane okazy były przycinane i ponieważ najwcześniej poza Azją uprawiano je w Europie, gdzie klimat jest znacznie chłodniejszy niż na jego naturalnych siedliskach. Tulipanowiec chiński, jak każdy z członków rodziny magnoliowatych, ma kruche korzenie, dlatego powinien być przesadzany ostrożnie, najlepiej wczesną wiosną, jeszcze przed wypuszczeniem liści.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-31].