Kurhan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tumulus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kurhan w powiecie wejherowskim niedaleko leśniczówki Szklana Huta
Kurhan w powiecie wejherowskim Lewino
Cmentarzysko kurhanowe Szwajcaria w okolicy Suwałk
Kurhan I w Przywozie
Kurhan-kwadrat 387C , Puszcza Białowieska
Wielki Kurhan w Werginie, Grecja

Kurhan – rodzaj mogiły, w kształcie kopca o kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkolistego, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi, w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. Pomieszczenia grobowe, nieraz bardzo rozbudowane, mają zwykle konstrukcję kamienną bądź drewnianą, czasem są kute w litej skale[1].

Wschodnioeuropejskiemu słowu „kurhan” odpowiada, używane w językach zachodnioeuropejskich, określenie „tumulus”.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Kurhany występują na obszarach Europy, Azji i Ameryki w epoce neolitu i żelaza (kultura unietycka, trzciniecka, przedłużycka, także w niektórych lokalnych grupach kultury łużyckiej). Rzadziej spotykane były także w kulturach okresu rzymskiego i wczesnośredniowiecznego.

Przykłady kurhanów[edytuj | edytuj kod]

Polska[edytuj | edytuj kod]

Europejska część Rosji i Ukraina[edytuj | edytuj kod]

Syberia i Azja Środkowa[edytuj | edytuj kod]

Państwa bałkańskie[edytuj | edytuj kod]

Tereny obecnej Bułgarii, Rumunii, Grecji, Serbii i europejskiej części Turcji (na obszarze dawnej Tracji, Dacji i Mezji)

Szwecja[edytuj | edytuj kod]

Bliski Wschód[edytuj | edytuj kod]

Japonia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 83, 84. ISBN 83-85001-89-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ros.) Акишев К.А. "Курган Иссык", "Искусство", Москва, 1978 (K.A. Akiszew „Kurhan Issyk”, wyd. Isskustwo, Moskwa, 1978); [1]
  • (szw.) Almgren, O. "Kung Björns hög" och andra fornlämningar vid Håga, 1905 (za anglojęzyczną Wikipedią)
  • (fr.) Domaradzki M.M. „Pitiros i Thasos. Structures economiques dans la peninsule balkanique aux VII-II siecles avant J.C.”, Opole 2000
  • Faridis K. „Vergina”, Wydawnictwo Rekos Ltd., Thessaloniki-Oreokastro 2006, s. 36 (wydanie polskie w tłum. Barbary Marii Hantel-Galatou), ISBN 960-358-236-0
  • Praca zbiorowa „Encyklopedia sztuki starożytnej”, WaiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s. 126, 171, 248, 325, 326, 347-349, 348-349, 386, 425, 431, 462, 534, 575-576, 590-591, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WaiF)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]