Tunel Rokijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 42°37′N 44°06′E/42,616667 44,100000

Mapa Południowej Osetii pokazująca lokalizację Tunelu

Tunel Rokijski (ros. Рокский тоннель, Rokskij tonniel; oset. Ручъы тъунел, Rucz΄y t΄unel; gruz. როკის გვირაბი, Rokis Gwirabi) – tunel drogowy pod głównym pasmem Wielkiego Kaukazu, łączący Osetię Północną w Rosji z Osetią Południową w Gruzji.

Tunel został ukończony w 1984, za czasów Związku Radzieckiego. Jego długość wynosi 3730 m, znajduje się na wysokości około 2000 m n.p.m. Pobliska Przełęcz Rokijska znajduje się na wysokości ok. 3000 m n.p.m. i jest przejezdna tylko latem. W związku z tym tunel jest jedyną drogą łączącą Osetię Północną z Południową dostępną cały rok.

Jest to jedna z trzech tras łączących Rosję z Gruzją. Przejście Gantiadi-Adler znajdujące się w Abchazji przez gruzińskie władze jest uznawane za nielegalne. Druga droga została zablokowana przez władze rosyjskie przy przejściu granicznym Stepancminda-Wierchnij Łars w czerwcu 2006 roku.

Władze Osetii Południowej wykorzystując ten fakt zarządziły pobieranie opłat za przejazd tunelem. Opłaty stanowiły główne źródło dochodów budżetowych. Wówczas Gruzja - mając poparcie USA - rozpoczęła negocjacje sugerując, że tunel powinien być pod kontrolą międzynarodową, a nie jak wcześniej pod secesją osetyjską, czy pod kontrolą rosyjskich sił pokojowych.

Tunel Rokijski został wykorzystany przez rosyjskie oddziały zbrojne podczas wojny w Osetii Południowej w 2008 roku.

Przez tunel przechodzi droga transkaukaska.