Tunika (szata liturgiczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tunicela

Tunika (nazywana czasem tunicelą, tunicellą) – szata używana przez subdiakona oraz biskupa, nakładana podczas sprawowania uroczystej mszy w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego. Pierwotnie była dłuższa od dalmatyki i miała węższe rękawy; z czasem jednak bardzo się do niej upodobniła.

Użycie tuniki zostało zaniechane w związku ze zniesiem subdiakonatu; zachowały ją jednak środowiska przywiązane do dawnej liturgii.