Tunku Abdul Rahman
| Tunku Abdul Rahman Putra | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1903 Alor Setar |
| Data i miejsce śmierci | 6 grudnia 1990 Kuala Lumpur |
 Premier Malezji |
|
| Przynależność polityczna | Zjednoczona Narodowa Organizacja Malajów |
| Okres urzędowania | od 31 sierpnia 1957 do 22 września 1970 |
| Następca | Tun Abdul Razak |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj ibni Almarhum Sultan Abdul Hamid Halim Shah (ur. 8 lutego 1903 w Alor Setar, zm. 6 grudnia 1990, Kuala Lumpur) - malajski polityk i prawnik, premier w latach 1957-1970; syn Abdula I.
Tunku Rahman wywodzi się z malajskiej rodziny arystokratycznej. Przyszedł na świat w 1903 r., jako syn pary sułtańskiej Kedahu, Abdula I Hamida i Paduka Seri Cik. Studiował prawo w Cambridge, dzięki czemu uzyskał następnie brytyjskie uprawnienia adwokackie. Po powrocie na Malaje rozpoczął w 1931 r. służbę w administracji państwowej i kontynuował ją podczas okupacji japońskiej. Był współzałożycielem Zjednoczonej Narodowej Organizacji Malajów, której przewodniczył w 1952 r. po odejściu Dato Onn bin Jaafara. Uznawszy, że niepodległość można osiągnąć jedynie przez współpracę zamieszkujących Malaje grup etnicznych, zawarł sojusz z Malezyjskim Stowarzyszeniem Chińczyków, a później z Malezyjskim Kongresem Hindusów. Po zwycięstwie koalicji w wyborach parlamentarnych w 1955 r. został premierem i ministrem spraw wewnętrznych. Wynegocjował z rządem brytyjskim niepodległość i został pierwszym premierem Malajów. W latach 1962-1963 przewodniczył tworzeniu Federacji Malajskiej, którą rządził jako premier dzięki zapewnieniu sobie poparcia społeczności chińskiej i hinduskiej poprzez pragmatyczny kompromis. Podczas wyborów państwowych w maju 1969 r. doszło w stolicy do poważnych rozruchów na tle etnicznym pomiędzy Chińczykami a Malajami. Widząc, że nie powiodła się jego próba rządzenia państwem oparta na przyjaznych stosunkach chińsko-malajskich, złożył rezygnację w styczniu 1970 r. Aktywny udział w publicystyce pozwolił mu na pozostanie wpływową postacią w życiu publicznym Malezji, mimo formalnej emerytury.
Bibliografia [edytuj]
- Jan Palmowski: Słownik najnowszej historii świata 1900-2007 t. I, tłum. Agnieszka Kloch, Presspublica, Warszawa 2008 ISBN 978-83-7469-683-8
