Tupac Amaru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy władcy. Zobacz też: inne znaczenia Tupac Amaru.
Tupac Amaru, ostatni Inca z Vilcabamby.

Tupac Amaru (ur. 1545, zm. 24 września 1572) – ostatni, dziewiętnasty król i przywódca Inków (Sapa Inca). Uwięziony i stracony (przez ścięcie) przez Hiszpanów.

Jego ojcem był Manco Inca, kapłan, zdecydowany przeciwnik chrześcijaństwa. W 1571 po śmierci brata Titu Cusi Tupac Amaru objął przywództwo nad Inkami i prowadził partyzancką walkę z Hiszpanami.

Dwieście lat po śmierci Tupaca Amaru jego imię przyjął uznawany za jego potomka José Gabriel Condorcanqui, który jako Tupac Amaru II, podobnie jak przodek, stanął na czele antyhiszpańskiego powstania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Wojtczak: Powstanie Tupaka Amaru. Warszawa: Wydawnictwo Attyka, 2007. ISBN 9788374520171.
Poprzednik
Titu Cusi Yupanqui
Banner of the Inca Empire.svg Sapa Inca
(Królestwo Vilcabamba)
1571 - 1572
Banner of the Inca Empire.svg Następca
-