Turak liliowoczuby
| Turak liliowoczuby | |
| Tauraco hartlaubi[1] | |
| (Fischer & Reichenow, 1884) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | turakowe |
| Rodzina | turakowate |
| Podrodzina | turaki |
| Rodzaj | Tauraco |
| Gatunek | turak liliowoczuby |
| Synonimy | |
|
Corythaix hartlaubi Fischer and Reichenow, 1884[2] |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Turak liliowoczuby, turako lilioczuby (Tauraco hartlaubi) – gatunek ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae), występującego w Afryce Wschodniej – Kenii, wschodniej Ugandzie i północnej Tanzanii[2]. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, której nie mają prawie żadne inne zwierzęta[4]. Ze wszystkich gatunków turakowatych turak liliowoczuby najlepiej znosi niewolę i obecność człowieka przez co jest najchętniej hodowanym ptakiem z tej rodziny[5].
- Opis gatunku
Gatunek podobny z wyglądu do turaka białouchego, z którym jest łączony w jeden nadgatunek[6]. Upierzenie kolorowe: spód tułowia, grzbiet i szyja zielone, pokrywy skrzydłowe i ogon fioletowe, lotki czerwone (widoczne w locie), czub niebieskoczarny, przed i za okiem białe miejsca. Jasny dziób ma czerwony koniec. Skrzydła dość krótkie, zaokrąglone, ogon długi. Charakterystyczny, donośny głos turaka przypomina ochrypłe szczekanie[4].
- Średnie wymiary
Długość ciała 40–44 cm, długość skrzydła 15,5–18 cm, waga 195–275 g[5].
- Biotop
- Wyżynne lasy oraz gęste zadrzewienia nadrzeczne. Występuje na wysokości od 1400 do 3250 m n.p.m.[5]
- Pożywienie
- Jagody drzew i krzewów iglastych, owoce. Dodatkowo gąsienice, motyle, chrząszcze, zwłaszcza w okresie lęgowym[1].
- Rozmnażanie
- Tokujące samce wykonują popisy rozkładając i składając czub oraz skrzydła i zadzierając ogon. Para zakłada gniazdo 2,5 do 8 metrów nad ziemią, w gęstwinie. Samica składa 2 jaja, które przez 22-23 dni wysiadują obydwoje rodzice. Młode wykluwają się pokryte czarnym puchem. Pozostają w gnieździe około 17–18 dni gdzie są karmione przez rodziców zwróconym przez nich pokarmem. Potem zaczynają się wspinać po sąsiednich gałęziach i drzewach, choć latać zaczynają od 28 dnia życia[5].
Przypisy
- ↑ Tauraco hartlaubi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Hartlaub’s Turaco (Tauraco hartlaubi) (ang.). IBC: The Internet Birds Collection. [dostęp 2012-02-21].
- ↑ Tauraco hartlaubi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 4,0 4,1 pod red. Przemysława Busse: Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Hartlaub’s Turacos (ang.). Avian Web. [dostęp 2012-02-21].
- ↑ Hartlaub’s Turaco (ang.). Turacos.org. [dostęp 2012-02-22].
