Turak niebieskozielony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Turak niebieskozielony
Tauraco corythaix[1]
(Wagler, 1827)
Turak niebieskozielony
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd turakowe
Rodzina turakowate
Podrodzina turaki
Rodzaj Tauraco
Gatunek turak niebieskozielony
Synonimy
  • Spelectos corythaix Wagler, 1827[2]
Podgatunki
  • T. c. corythaix (Wagler, 1827)
  • T. c. phoebus (Neumann, 1907)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Turak niebieskozielony (Tauraco corythaix) – gatunek ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae), występującego wyłącznie w kilku regionach Południowej Afryki, głównie wzdłuż wybrzeża Kraju Przylądkowego i Natalu. Istnieje też mniejsza populacja w głębi lądu, na pograniczu wschodniej części prowincji Mpumalanga (dawniej Transwal, RPA), Suazi i Mozambiku[4]. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt[5]. W Południowej Afryce znany jest pod lokalną nazwą knysna turaco bądź knysna lourie (loerie)[6][4].

Naturalnym środowiskiem turaka niebieskozielonego są gęste korony drzew

Opis gatunku[edytuj | edytuj kod]

Upierzeniem przypomina bardzo turaka zielonoczubego, wcześniej uznawano go nawet za jego podgatunek[7]. Pióra w intensywnych barwach. Pierś, szyja, górna część grzbietu i głowa są zielone. Podobnie czub, przy czym zakończony jest białą krawędzią (co odróżnia go od turaka zielonoczubego). Im dalej w tył tułowia, tym kolor piór bardziej przechodzi z zielonego w niebieski. Niebieskie są pokrywy skrzydłowe, brzuch i przede wszystkim ogon. Natomiast lotki są jaskrawoczerwone, co najlepiej widać w locie. Dziób czerwony, częściowo zakryty piórami. Oko otoczone nagą, czerwoną obwódką, z dwiema białymi kreskami: jedną nad i jedną pod okiem, oraz z czarną kreską przed nim. Brak dymorfizmu płciowego. Skrzydła dość krótkie, zaokrąglone, ogon długi. Lata słabo, za to zręcznie skacze i wspina się wśród koron drzew. Żyje w parach lub w małych grupach rodzinnych zaciekle i hałaśliwie broniąc swego terytorium. Charakterystyczny, donośny głos tego turako przypomina ochrypłe szczekanie: kau-kau-kau[8].

Średnie wymiary

Długość ciała: 40–42 cm (wraz z długim ogonem)[6]. Waga: 260–380 g[4].

Biotop

Wiecznie zielone i nadrzeczne lasy o dojrzałym drzewostanie, od poziomu morza do 1800 m n.p.m.[4].

Pożywienie

Głównie owoce, ale również chętnie liście, owady lub dżdżownice[6].

Rozmnażanie
Jaja turaka niebieskozielonego

Każda para ustala własne terytorium, gdzie w koronie drzew lub gęstwinie pnączy buduje niedbale złożone z patyków gniazdo. Samica składa zwykle 2 biało-kremowe jaja, choć najczęściej wychowywane jest jedno młode[8]. Wysiadują obydwoje rodzice przez 20–24 dni[4]. Pisklęta wykluwają się niedołężne, pokryte czarnym puchem. Młode opuszczają gniazdo po ok. 22 dniach, wspinając się na sąsiednie gałęzie. Latać zaczynają po 28 dniach od wyklucia, lecz pozostają pod opieką dorosłych jeszcze przez kilka tygodniu po opuszczeniu gniazda[4].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Tauraco corythaix corythaix[1] – południowa, nadbrzeżna część populacji[2]
  • Tauraco corythaix phoebus[1] – wschodnia, śródlądowa część populacji[2]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Tauraco corythaix w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Knysna Turaco (Tauraco corythaix) (ang.). IBC: The Internet Birds Collection. [dostęp 2012-02-08].
  3. Tauraco corythaix. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Knysna Loerie, [w: Birds of Eden] (ang.). [dostęp 2012-02-08].
  5. pod red. Przemysława Busse: Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.
  6. 6,0 6,1 6,2 Knysna Turaco, [w: Avian Web] (ang.). [dostęp 2012-02-08].
  7. Turacos.org (ang.). [dostęp 2012-02-08].
  8. 8,0 8,1 Knysna Turaco, [w: South Africa Wildlife] (ang.). [dostęp 2012-02-08].