Turkaweczka czarnogardła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Turkaweczka czarnogardła
Oena capensis[1]
(Linnaeus, 1766)
Turkaweczka czarnogardła
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina trerony
Rodzaj Oena[2]
Swainson, 1837
Gatunek turkaweczka czarnogardła
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Turkaweczka czarnogardła, gołąbek czarnogardły (Oena capensis) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest malutkim gołąbkiem wielkości dużego wróbla z długim ogonem i charakterystyczna czarną maską. Zamieszkuje półpustynie Afryki. Żywi się nasionami. Nie jest gatunkiem zagrożonym.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Turkaweczka czarnogardła, zwana też gołąbkiem czarnogardłym jest jedynym gatunkiem rodzaju Oena. Gołąbek ten występuje w dwóch podgatunkach: Oena capensis aliena (Linnaeus 1766 r.), oraz Oena capensis capensis (Bangs 1918 r.).

Jest malutkim gołębiem, wielkości podobnej do papużki falistej. Długość ciała osiąga zazwyczaj 23cm, rozpiętości skrzydeł 28-33cm a waga 40g. Ma bardzo długi czarny, spiczasty ogon na który przypada 13cm długości ciała. U nasady ogona widać trzy pasy, biały i dwa czarne. Upierzenie jest w przewadze szare, z wyjątkiem białego spodu ciała i kasztanowych podstaw lotek, które są widoczne w locie. Wierzch ciała może mieć brązowy nalot. Nogi są czerwone. Dorosły samiec posiada czarną plamę przechodzącą z twarzy, przez szyję do piersi, oraz pomarańczowo-żółty dziób z czerwoną nasadą, na skrzydłach występuje metalicznie-granatowa plama. Samice ubarwione są mniej kontrastowo bez czarnej maski, a dzioby są koloru ciemnego rogu. Młode ptaki przypominają samice, lecz są ciemniejsze, posiadają też liczne prążki i plamki.

Gruchanie tych gołębi jest ciche i smutne, składa się z krótkich, wielokrotnie powtarzanych „ku-kuu” z przeciągnięciem i nieco wyższym tonem drugiej sylaby.

Gatunek nie jest towarzyski, występuje pojedynczo lub parami, choć mogą one tworzyć większe stada przy oczkach wodnych.

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Ojczyzną turkaweczek czarnogardłych jest środkowa Afryka skąd zaczęły się rozprzestrzeniać. Podgatunek Oena capensis aliena zamieszkuje Madagaskar, a Oena capensis capensi występuje od Maroka i Sudanu po południową Afrykę i południową część Arabii Saudyjskiej. Gołąbek zasiedla tereny otwarte, pustynne i półpustynne, porośnięte krzewami i akacją.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek jest dość naziemny i zazwyczaj żeruje na otwartym terenie. Jego pożywienie stanowią prawie wyłącznie nasiona trawy, turzyc i chwastów.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Termin lęgów jest uzależniony między innymi od ilości pokarmu. Podczas godów samiec ściga samicę i wykonuje przed nią skłon, wydając głos brzmiący jak "kuk" i rozpościerając ogon. Gniazdo budują w zaroślach, bardzo nisko, nawet na wys. 0,5m nad ziemią. Na niektórych obszarach gatunek ten staje się synantropijny i gniazda powstają w parkach lub wśród osiedli. Samica składa zwykle 2 jaja o grubej, matowej skorupce, które wysiaduje przez 14-16 dni. Po ok. 12 dniach od wyklucia młode wyfruwają z gniazda. Po 22 dniach na głowach samców pojawia się czarny rysunek, a po 7 tygodniach również na piersi. Kompletne upierzenie ptaki osiągają po upływie pół roku.

Zagrożenia Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Wielkość populacji nie został określona liczbowo, jednak gołąbki te występują dość pospolicie i nie uważa się aby ich liczebność podeszła progu zagrożenia. Od 1984 do 2005 r., zostało zarejestrowanych 158 149 dzikich osobników w bazie Światowego Centrum Monitoringu Ochrony (UNEP-WCMC CITES Trade Database). Gatunek ma bardzo duży zasięg występowania i ciągle go powiększa, dlatego trend zmian ich liczebności jest określany jako wzrastający. Z tych powodów Turkaweczka czarnogardła jest oceniana jako nie zagrożona (klasa LC IUCN).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=2533

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Oena capensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Oena. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 8 lutego 2011]
  3. Oena capensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanislav Chwapil, Ptaki ozdobne, DELTA 1983