Turks i Caicos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Turks and Caicos Islands
Turks i Caicos
Flaga Turks i Caicos
Herb Turks i Caicos
Flaga Turks i Caicos Herb Turks i Caicos
Dewiza: Each Endeavouring, All Achieving
Hymn: God Save the Queen
(Boże chroń Królową)
Położenie Turks i Caicos
Język urzędowy angielski
Stolica Cockburn Town
Status terytorium terytorium zamorskie
Zależne od Wielkiej Brytanii
Głowa terytorium królowa Elżbieta II
W jej imieniu gubernator Gordon Wetherell
Szef rządu premier: władza czasowo oddelegowana do gubernatora
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe

430 km²
0%
Liczba ludności (2008)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

30,600[1]
52 osób/km²
Jednostka monetarna dolar amerykański (USD)
Rok utworzenia rozwiązanie Federacji Indii Zachodnich
1962
Strefa czasowa UTC -5 - zima
UTC-4 - lato
Kod ISO 3166 TC/TCA/796
Domena internetowa .tc
Kod samolotowy VQ-T
Kod telefoniczny +1 649
Mapa Turks i Caicos
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikivoyage-Logo-v3-icon.svg Turks i Caicos w Wikipodróżach

Turks i Caicos (ang. Turks and Caicos Islands) – terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim, na północ od wyspy Haiti. Obejmuje dwie grupy wysp: Turks i Caicos we wschodniej części archipelagu Bahamów. Wyspy, zbudowane z wapieni oolitowych, otaczają rafy koralowe. Są często nawiedzane przez huragany.

Latarnia Lighthouse Park

Powierzchnia kolonii wynosi 430 km², a zamieszkuje ją 30,6 tys. mieszk. (2008)[1], głównie Murzynów i Mulatów. Stolicą i głównym portem jest Cockburn Town - 3,7 tys. - na wyspie Wielki Turk. Podstawą gospodarki wysp jest rybołówstwo (połów gąbek, muszli, langust i krabów), rolnictwo (uprawa agawy sizalowej) i turystyka (40 tys. turystów w 1989 r. a obecnie nawet do 100 000 rocznie[2]). Coraz większą rolę pełni obsługa finansowa i bankowa zagranicznych przedsiębiorstw – raj podatkowy.

Wyspy zostały odkryte w 1512 przez Ponce de Leóna, ale do 1678 nie były zamieszkane. Od 1766 roku stanowią kolonię brytyjską. W latach 1873-1962 wyspami administrował brytyjski gubernator Jamajki. Po uzyskaniu przez nią niepodległości Turks i Caicos stały się samodzielną kolonią z własnym samorządem lokalnym.

Czasami pojawiają się dyskusje na temat potencjalnego przyłączenia Turks i Caicos do Kanady. Takie inicjatywy były prezentowane przez kanadyjskich polityków kolejno w 1973 r., 1986 r., a ostatnio w 2004 r. Przekonywali oni, że wyspy byłyby idealnym schronieniem od srogich kanadyjskich zim, chętnie odwiedzanym przez Kanadyjczyków dzięki akceptowaniu kanadyjskiego dolara bez potrzeby wymiany walut. Wyspy z kolei otrzymałyby kanadyjski system socjalny i zwiększony ruch turystyczny. Ze względu na małą liczbę mieszkańców, Turks i Caicos zostałyby najprawdopodobniej terytorium, aczkolwiek parlament Nowej Szkocji zadecydował się zaprosić wyspy, by dołączyły do tej prowincji. Jak dotychczas z propozycji nie wynikły żadne oficjalne akcje[3].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Geografia Turks i Caicos.

Należące do śródziemnomorza amerykańskiego wyspy to pochodzenia rafowego obszar, cechujący się wybitnie nizinną rzeźbą terenu. Na wyspach panuje równikowy klimat, na który wpływ mają pasaty wiejące z północnego-wschodu. Wyspy cechują się bardzo ubogimi zasobami wód powierzchniowych. Wyspy porasta roślinność sawannowa i charakterystyczne dla tych rejonów świata, palmy. Świat zwierząt, głównie gatunki morskie, należy do antylskiej krainy neotropikalnej.

Religie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Geograficzna Świata: Ameryka Północna. Wydawnictwo OPRES Kraków 1997 ISBN 83-85909-26-0