Turniej Czterech Skoczni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Turniej Czterech Skoczni
Rozgrywany od 1953
Najwięcej zwycięstw
w Turnieju Czterech Skoczni
Finlandia Janne Ahonen
5 razy
Najwięcej zwycięstw
w konkursach
Turnieju Czterech Skoczni
Niemiecka Republika Demokratyczna/Niemcy Jens Weißflog
Norwegia Bjørn Wirkola
10 razy
Najwięcej razy
na podium Turnieju Czterech Skoczni
Finlandia Janne Ahonen
10 razy
Najwięcej razy na podium
w konkursach
Turnieju Czterech Skoczni
Finlandia Janne Ahonen
29 razy
Najwięcej punktów zdobytych
w Turnieju Czterech Skoczni
Austria Wolfgang Loitzl
1123,7 pkt
Ostatni zwycięzca
Turnieju Czterech Skoczni
Austria Thomas Diethart
Miejsca rozgrywania konkursów Niemcy Oberstdorf
Niemcy Ga-Pa
Austria Innsbruck
Austria Bischofshofen
Geographylogo.svg
Miejsca rozgrywania zawodów

Turniej Czterech Skoczni (niem. Vierschanzentournee) − najbardziej prestiżowy turniej w skokach narciarskich, nazywany czasem Wielkim Szlemem[1] czy odpowiednikiem kolarskiego Tour de France.

Zawody rozgrywane są na skoczniach w Niemczech (Oberstdorf, Garmisch-Partenkirchen) i Austrii (Innsbruck, Bischofshofen), na przełomie roku, przy czym konkurs w Ga-Pa rozgrywany jest zawsze 1 stycznia. Zwycięzcą zostaje zawodnik, który zdobył największą liczbę punktów we wszystkich czterech konkursach łącznie.

Od 28. edycji − w sezonie 1979/1980 − Turniej zaliczany jest do Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Od sezonu 1996/1997 Turniej Czterech skoczni rozgrywany jest tzw. systemem KO. W pierwszej serii skoków zawodnicy dobierani są w pary według rezultatów serii kwalifikacyjnej (najlepszy z najsłabszym, drugi z czterdziestym dziewiątym itd.). Do drugiej serii awansuje każdy zwycięzca z danej pary oraz pięciu tzw. "szczęśliwych przegranych" (ang. lucky losers), czyli pięciu najlepszych zawodników spośród przegranych. 25 zwycięzców i 5 lucky losers tworzy trzydziestkę, która bierze udział w drugiej serii (rozgrywanej według zasad tradycyjnych).

Turniej ściąga rokrocznie w okolice Bawarii i Tyrolu cały skokowy świat, kusząc wysokimi nagrodami oraz zaskakując nowinkami technicznymi. Jedną z nich był w ostatnich latach system rurek, zamrażający w razie odwilży cały rozbieg. W 2013 roku z kolei − podczas 62. Turnieju − po raz pierwszy zastosowano laserową linię, widoczną na zeskoku dla kibiców i skoczków oraz LEDowe podświetlenie belki startowej, sygnalizujące zmianą koloru możliwość oddania skoku przez zawodnika[2].

Pula nagród w 62. Turnieju Czterech Skoczni wyniosła 315 tys. franków szwajcarskich[3], o 15 tys. więcej niż rok wcześniej[4].

Cztery skocznie[edytuj | edytuj kod]

Nazwa skoczni Miejscowość Punkt K HS Rekord skoczni
Schattenberg20061230.jpg Schattenbergschanze Niemcy Oberstdorf K120 HS137 143,5 m Norwegia Sigurd Pettersen 29.12.2003
Olympiaschanze Garmisch-Partenkirchen 2009-05-10.jpg Große Olympiaschanze Niemcy Garmisch
−Partenkirchen
K125 HS140 143,5 m Szwajcaria Simon Ammann 01.01.2010
Bergisel-N.jpg Bergisel Austria Innsbruck K120 HS130 134,5 m Niemcy Sven Hannawald 04.01.2002
Paul-Ausserleitner-Schanze.JPG Paul-Ausserleitner-Schanze Austria Bischofshofen K125 HS140 143,0 m Japonia Daiki Itō 06.01.2005

Zwycięzcy Turnieju[edytuj | edytuj kod]

Puchar przyznawany zwycięzcy Turnieju

Najwięcej zwycięstw − pięć − w klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni zanotował FinJanne Ahonen.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Ilość Edycje
1. Janne Ahonen Finlandia 5 1999, 2003, 2005, 2006, 2008
2. Jens Weißflog Niemcy 4 1984, 1985, 1991, 1996
3. Helmut Recknagel Niemiecka Republika Demokratyczna 3 1958, 1959, 1961
Bjørn Wirkola Norwegia 3 1967, 1968, 1969
5. Jochen Danneberg Niemiecka Republika Demokratyczna 2 1976, 1977
Andreas Goldberger Austria 2 1993, 1995
Veikko Kankkonen Finlandia 2 1964, 1966
Hubert Neuper Austria 2 1980, 1981
Matti Nykänen Finlandia 2 1983, 1988
Ernst Vettori Austria 2 1986, 1987
Gregor Schlierenzauer Austria 2 2012, 2013

Zwycięstwo na wszystkich czterech skoczniach[edytuj | edytuj kod]

Jedynym skoczkiem narciarskim w ponad pięćdziesięcioletniej historii Turnieju Czterech Skoczni, który wygrał wszystkie konkursy − podczas jednego Turnieju − jest Sven Hannawald. Niemiec w sezonie 2001/2002 wygrał na wszystkich skoczniach i został laureatem Złotych Nart. Warto zauważyć, że był to jubileuszowy 50. Turniej Czterech Skoczni, a Hannawald we wszystkich czterech konkursach startował z numerem 50, nie biorąc udziału w kwalifikacjach.

Najbliżsi tego osiągnięcia − zwyciężając w trzech konkursach − byli: Bjørn Wirkola (Norwegia) w sezonie 1968/1969, Yukio Kasaya (Japonia) - 1971/1972, Kazuyoshi Funaki (Japonia) - 1997/1998, Andreas Widhölzl (Austria) - 1999/2000, Sigurd Pettersen (Norwegia) - 2003/2004, Janne Ahonen (Finlandia) - 2004/2005 oraz Wolfgang Loitzl (Austria) - 2008/2009.

Największa przewaga[edytuj | edytuj kod]

Jedynym Polakiem, który zwyciężył w Turnieju jest Adam Małysz. Dokonał tego w sezonie 2000/2001 − podczas 49. TCS − osiągając największą punktową przewagą nad drugim zawodnikiem w historii, która wyniosła 104,4 pkt. (co daje ok. 58 m. na skoczni). W tym samym Turnieju Polak wygrał wszystkie kwalifikacje, przed każdym z 4. konkursów, oraz jako pierwszy w historii uzyskał łącznie w Turnieju ponad tysiąc punktów (1045,9).

Inne[edytuj | edytuj kod]

Thomas Diethart (Austria) jest pierwszym w historii skoczkiem, który zdobył 1000 punktów w niedokończonych całkowicie seriach (7 na 8 dokończone serie).

Zwycięzcy Turnieju chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1953 Austria Josef Bradl Norwegia Halvor Næs Norwegia Asgeir Dølplads
1954 Norwegia Olaf B. Bjørnstad Finlandia Eino Kirjonen Austria Josef Bradl
1955 Finlandia Hemmo Silvennoinen Finlandia Eino Kirjonen Finlandia Aulis Kallakorpi
1956 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Nikołaj Kamienski Austria Josef Bradl Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Nikołaj Szamow
1957 Finlandia Pentti Uotinen Finlandia Eino Kirjonen Niemcy Zachodnie Max Bolkart
1958 Niemiecka Republika Demokratyczna Helmut Recknagel Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Nikołaj Szamow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Nikołaj Kamienski
1959 Niemiecka Republika Demokratyczna Helmut Recknagel Austria Walter Habersatter Norwegia Arne Hoel
1960 Niemcy Zachodnie Max Bolkart Austria Albin Plank Austria Otto Leodolter
1961 Niemiecka Republika Demokratyczna Helmut Recknagel Austria Otto Leodolter Finlandia Kalevi Kärkinen
1962 Finlandia Eino Kirjonen Austria Willi Egger Finlandia Hemmo Silvennoinen
1963 Norwegia Toralf Engan Norwegia Torbjørn Yggeseth Niemcy Zachodnie Max Bolkart
1964 Finlandia Veikko Kankkonen Norwegia Torbjørn Yggeseth Austria Baldur Preiml
1965 Norwegia Torgeir Brandtzæg Norwegia Bjørn Wirkola Czechosłowacja Dalibor Motejlek
1966 Finlandia Veikko Kankkonen Niemiecka Republika Demokratyczna Dieter Neuendorf Norwegia Bjørn Wirkola
1967 Norwegia Bjørn Wirkola Austria Sepp Lichtenegger Niemiecka Republika Demokratyczna Dieter Neuendorf
1968 Norwegia Bjørn Wirkola Czechosłowacja Jiří Raška Niemiecka Republika Demokratyczna Dieter Neuendorf
1969 Norwegia Bjørn Wirkola Czechosłowacja Jiří Raška Czechosłowacja Zbyněk Hubač
1970 Niemiecka Republika Demokratyczna Horst Queck Norwegia Bjørn Wirkola Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Garij Napałkow
1971 Czechosłowacja Jiří Raška Norwegia Ingolf Mork Czechosłowacja Zbyněk Hubač
1972 Norwegia Ingolf Mork Niemiecka Republika Demokratyczna Henry Glaß Finlandia Tauno Käyhkö
1973 Niemiecka Republika Demokratyczna Rainer Schmidt Niemiecka Republika Demokratyczna Hans-Georg Aschenbach Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Siergiej Boczkow
1974 Niemiecka Republika Demokratyczna Hans-Georg Aschenbach Szwajcaria Walter Steiner Niemiecka Republika Demokratyczna Bernd Eckstein
1975 Austria Willi Pürstl Austria Edi Federer Austria Karl Schnabl
1976 Niemiecka Republika Demokratyczna Jochen Danneberg Austria Karl Schnabl Austria Reinhold Bachler
1977 Niemiecka Republika Demokratyczna Jochen Danneberg Szwajcaria Walter Steiner Niemiecka Republika Demokratyczna Henry Glaß
1978 Finlandia Kari Ylianttila Niemiecka Republika Demokratyczna Matthias Buse Niemiecka Republika Demokratyczna Martin Weber
1979 Finlandia Pentti Kokkonen Szwajcaria Hansjörg Sumi Niemiecka Republika Demokratyczna Jochen Danneberg
1980 Austria Hubert Neuper Niemiecka Republika Demokratyczna Henry Glaß Niemiecka Republika Demokratyczna Martin Weber
1981 Austria Hubert Neuper Austria Armin Kogler Finlandia Jari Puikkonen
1982 Niemiecka Republika Demokratyczna Manfred Deckert Norwegia Roger Ruud Norwegia Per Bergerud
1983 Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Kanada Horst Bulau
1984 Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna Klaus Ostwald Finlandia Matti Nykänen
1985 Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Klaus Ostwald
1986 Austria Ernst Vettori Austria Franz Neuländtner Finlandia Jari Puikkonen
1987 Austria Ernst Vettori Norwegia Vegard Opaas Niemiecka Republika Demokratyczna Ulf Findeisen
1988 Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Czechosłowacja Jiří Parma
1989 Finlandia Risto Laakkonen Finlandia Matti Nykänen

Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog

1990 Niemcy Zachodnie Dieter Thoma Czechosłowacja František Jež Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
1991 Niemcy Jens Weißflog Austria Andreas Felder Niemcy Dieter Thoma
1992 Finlandia Toni Nieminen Austria Martin Höllwarth Austria Werner Rathmayr
1993 Austria Andreas Goldberger Japonia Noriaki Kasai Czechy Jaroslav Sakala
1994 Norwegia Espen Bredesen Niemcy Jens Weißflog Austria Andreas Goldberger
1995 Austria Andreas Goldberger Japonia Kazuyoshi Funaki Finlandia Janne Ahonen
1996 Niemcy Jens Weißflog Finlandia Ari-Pekka Nikkola Austria Reinhard Schwarzenberger
1997 Słowenia Primož Peterka Austria Andreas Goldberger Niemcy Dieter Thoma
1998 Japonia Kazuyoshi Funaki Niemcy Sven Hannawald Finlandia Janne Ahonen
1999 Finlandia Janne Ahonen Japonia Noriaki Kasai Japonia Hideharu Miyahira
2000 Austria Andreas Widhölzl Finlandia Janne Ahonen Niemcy Martin Schmitt
2001 Polska Adam Małysz Finlandia Janne Ahonen Niemcy Martin Schmitt
2002 Niemcy Sven Hannawald Finlandia Matti Hautamäki Austria Martin Höllwarth
2003 Finlandia Janne Ahonen Niemcy Sven Hannawald Polska Adam Małysz
2004 Norwegia Sigurd Pettersen Austria Martin Höllwarth Słowenia Peter Žonta
2005 Finlandia Janne Ahonen Austria Martin Höllwarth Austria Thomas Morgenstern
2006 Finlandia Janne Ahonen

Czechy Jakub Janda

Norwegia Roar Ljøkelsøy
2007 Norwegia Anders Jacobsen Austria Gregor Schlierenzauer Szwajcaria Simon Ammann
2008 Finlandia Janne Ahonen Austria Thomas Morgenstern Niemcy Michael Neumayer
2009 Austria Wolfgang Loitzl Szwajcaria Simon Ammann Austria Gregor Schlierenzauer
2010 Austria Andreas Kofler Finlandia Janne Ahonen Austria Wolfgang Loitzl
2011 Austria Thomas Morgenstern Szwajcaria Simon Ammann Norwegia Tom Hilde
2012 Austria Gregor Schlierenzauer Austria Thomas Morgenstern Austria Andreas Kofler
2013 Austria Gregor Schlierenzauer Norwegia Anders Jacobsen Norwegia Tom Hilde
2014 Austria Thomas Diethart Austria Thomas Morgenstern Szwajcaria Simon Ammann

Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej TCS[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj 1. miejsca 2. miejsca 3. miejsca
1. Janne Ahonen Finlandia 5 3 2
2. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna/Niemcy 4 4 1
3. Bjørn Wirkola Norwegia 3 2 1
4. Helmut Recknagel Niemiecka Republika Demokratyczna 3 0 0
5. Matti Nykänen Finlandia 2 2 1
6. Andreas Goldberger Austria 2 1 1
Gregor Schlierenzauer Austria 2 1 1
8. Jochen Danneberg Niemiecka Republika Demokratyczna 2 0 1
9. Veikko Kankkonen Finlandia 2 0 0
Hubert Neuper Austria 2 0 0
Ernst Vettori Austria 2 0 0
12. Thomas Morgenstern Austria 1 3 1
13. Eino Kirjonen Finlandia 1 3 0
Jiří Raška Czechy 1 3 0
15. Sven Hannawald Niemcy 1 2 0
16. Josef Bradl Austria 1 1 1
17. Ingolf Mork Norwegia 1 1 0
Hans-Georg Aschenbach Niemiecka Republika Demokratyczna 1 1 0
Kazuyoshi Funaki Japonia 1 1 0
Anders Jacobsen Norwegia 1 1 0
21. Max Bolkart Niemiecka Republika Demokratyczna 1 0 2
Dieter Thoma Niemcy 1 0 2
23. Hemmo Silvennoinen Finlandia 1 0 1
Nikołaj Kamienski Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1 0 1
Adam Małysz Polska 1 0 1
Wolfgang Loitzl Austria 1 0 1
Andreas Kofler Austria 1 0 1
28. Olaf B. Bjørnstad Norwegia 1 0 0
Pentti Uotinen Finlandia 1 0 0
Toralf Engan Norwegia 1 0 0
Torgeir Brandtzæg Norwegia 1 0 0
Horst Queck Niemiecka Republika Demokratyczna 1 0 0
Rainer Schmidt Niemiecka Republika Demokratyczna 1 0 0
Willi Pürstl Austria 1 0 0
Kari Ylianttila Finlandia 1 0 0
Pentti Kokkonen Finlandia 1 0 0
Manfred Deckert Niemiecka Republika Demokratyczna 1 0 0
Risto Laakkonen Finlandia 1 0 0
Espen Bredesen Norwegia 1 0 0
Primož Peterka Słowenia 1 0 0
Andreas Widhölzl Austria 1 0 0
Sigurd Pettersen Norwegia 1 0 0
Jakub Janda Czechy 1 0 0
Toni Nieminen Finlandia 1 0 0
Thomas Diethart Austria 1 0 0
46. Martin Höllwarth Austria 0 3 1
47 Simon Ammann Szwajcaria 0 2 2
48. Henry Glaß Niemiecka Republika Demokratyczna 0 2 1
49. Walter Steiner Szwajcaria 0 2 0
Torbjørn Yggeseth Norwegia 0 2 0
Noriaki Kasai Japonia 0 2 0
52. Dieter Neuendorf Niemiecka Republika Demokratyczna 0 1 2
53. Nikołaj Szamow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 0 1 1
Otto Leodolter Austria 0 1 1
Karl Schnabl Austria 0 1 1
Klaus Ostwald Niemiecka Republika Demokratyczna 0 1 1
57. Halvor Næs Norwegia 0 1 0
Walter Habersatter Austria 0 1 0
Albin Plank Austria 0 1 0
Willi Egger Austria 0 1 0
Sepp Lichtenegger Austria 0 1 0
Edi Federer Austria 0 1 0
Matthias Buse Niemiecka Republika Demokratyczna 0 1 0
Hansjörg Sumi Szwajcaria 0 1 0
Armin Kogler Austria 0 1 0
Roger Ruud Norwegia 0 1 0
Franz Neuländtner Austria 0 1 0
Vegard Opaas Norwegia 0 1 0
František Jež Czechy 0 1 0
Andreas Felder Austria 0 1 0
Ari-Pekka Nikkola Finlandia 0 1 0
Matti Hautamäki Finlandia 0 1 0
73. Martin Weber Niemiecka Republika Demokratyczna 0 0 2
Jari Puikkonen Finlandia 0 0 2
Martin Schmitt Niemcy 0 0 2
Zbyněk Hubač Czechy 0 0 2
Tom Hilde Norwegia 0 0 2
78. Asgeir Dølplads Norwegia 0 0 1
Aulis Kallakorpi Finlandia 0 0 1
Arne Hoel Norwegia 0 0 1
Kalevi Kärkinen Finlandia 0 0 1
Baldur Preiml Austria 0 0 1
Dalibor Motejlek Czechy 0 0 1
Garij Napałkow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 0 0 1
Tauno Käyhkö Finlandia 0 0 1
Siergiej Boczkow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 0 0 1
Jiří Parma Czechy 0 0 1
Werner Rathmayr Austria 0 0 1
Bernd Eckstein Niemiecka Republika Demokratyczna 0 0 1
Reinhold Bachler Austria 0 0 1
Per Bergerud Norwegia 0 0 1
Horst Bulau Kanada 0 0 1
Ulf Findeisen Niemiecka Republika Demokratyczna 0 0 1
Jaroslav Sakala Czechy 0 0 1
Reinhard Schwarzenberger Austria 0 0 1
Hideharu Miyahira Japonia 0 0 1
Peter Žonta Słowenia 0 0 1
Roar Ljøkelsøy Norwegia 0 0 1
Michael Neumayer Niemcy 0 0 1

Najwięcej zwycięstw w konkursach TCS[edytuj | edytuj kod]

Stan z 6 stycznia 2014, po zawodach indywidualnych w Bischofshofen ( Austria)

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Razy
1. Jens Weißflog Niemcy 10
Bjørn Wirkola Norwegia 10
2. Janne Ahonen Finlandia 9
Gregor Schlierenzauer Austria 9
4. Matti Nykänen Finlandia 7
5. Sven Hannawald Niemcy 6
Helmut Recknagel Niemiecka Republika Demokratyczna 6
7. Kazuyoshi Funaki Japonia 5
Andreas Goldberger Austria 5
Thomas Morgenstern Austria 5
10. Jochen Danneberg Niemiecka Republika Demokratyczna 4
Anton Innauer Austria 4
Veikko Kankkonen Finlandia 4
Hubert Neuper Austria 4
Jiří Raška Czechosłowacja 4
Martin Schmitt Niemcy 4
Dieter Thoma Niemcy 4
Andreas Widhölzl Austria 4
18. Olaf B. Bjørnstad Norwegia 3
Max Bolkart Niemcy Zachodnie 3
Willi Egger Austria 3
Toralf Engan Norwegia 3
Andreas Felder Austria 3
Aulis Kallakorpi Finlandia 3
Noriaki Kasai Japonia 3
Yukio Kasaya Japonia 3
Eino Kirjonen Finlandia 3
Wolfgang Loitzl Austria 3
Ingolf Mork Norwegia 3
Dieter Neuendorf Niemiecka Republika Demokratyczna 3
Toni Nieminen Finlandia 3
Sigurd Pettersen Norwegia 3
Karl Schnabl Austria 3
Anders Jacobsen Norwegia 3
Simon Ammann Szwajcaria 3
35. Hans-Georg Aschenbach Niemiecka Republika Demokratyczna 2
Per Bergerud Norwegia 2
Josef Bradl Austria 2
Torgeir Brandtzæg Norwegia 2
Espen Bredesen Norwegia 2
Horst Bulau Kanada 2
Nikołaj Kamienski Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 2
Armin Kogler Austria 2
Pentti Kokkonen Finlandia 2
Adam Małysz Polska 2
Garij Napałkow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 2
Ari-Pekka Nikkola Finlandia 2
Primož Peterka Słowenia 2
Pavel Ploc Czechosłowacja 2
Jari Puikkonen Finlandia 2
Torbjørn Ruste Norwegia 2
Rainer Schmidt Niemiecka Republika Demokratyczna 2
Reinhard Schwarzenberger Austria 2
Walter Steiner Szwajcaria 2
Koba Cakadze Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 2
Ernst Vettori Austria 2
Torbjørn Yggeseth Norwegia 2
Andreas Kofler Austria 2
Thomas Diethart Austria 2
59. Andreas Bauer Niemcy 1
Jan Boklöv Szwecja 1
Siergiej Boczkow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1
Matthias Buse Niemiecka Republika Demokratyczna 1
Lars Bystøl Norwegia 1
Manfred Deckert Niemiecka Republika Demokratyczna 1
Asgeir Dølplads Norwegia 1
Christof Duffner Niemcy 1
Bernd Eckstein Niemiecka Republika Demokratyczna 1
Harry Glaß Niemiecka Republika Demokratyczna 1
Walter Habersatter Austria 1
Tom Hilde Norwegia 1
Rudolf Höhnl Czechosłowacja 1
Mike Holland Stany Zjednoczone 1
Martin Höllwarth Austria 1
Zbyněk Hubač Czechosłowacja 1
Jurij Iwanow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1
Jakub Janda Czechy 1
František Jež Czechy 1
Juhani Kärkinen Finlandia 1
Kalevi Kärkinen Finlandia 1
Erling Kroken Norwegia 1
Andreas Küttel Szwajcaria 1
Mika Laitinen Finlandia 1
Paavo Lukkariniemi Finlandia 1
Halvor Næs Norwegia 1
Vegard Opaas Norwegia 1
Klaus Ostwald Niemiecka Republika Demokratyczna 1
Albin Plank Austria 1
Baldur Preiml Austria 1
Willi Pürstl Austria 1
Erkki Pukka Finlandia 1
Bjørn Einar Romøren Norwegia 1
Roger Ruud Norwegia 1
Josef Samek Czechosłowacja 1
Jurij Skowcow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1
Hroar Stjernen Norwegia 1
Pekka Suorsa Finlandia 1
Georg Thoma Niemcy Zachodnie 1
Primož Ulaga Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii 1
Pentti Uotinen Finlandia 1
Martin Weber Niemiecka Republika Demokratyczna 1
Tuomo Ylipulli Finlandia 1
Peter Žonta Słowenia 1
Anssi Koivuranta Finlandia 1

Podział według krajów[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw w konkursach TCS[edytuj | edytuj kod]

Stan z 6 stycznia 2014, po zawodach indywidualnych w Bischofshofen ( Austria)

Miejsce Kraj Razy
1.  Austria 60
2.  Niemcy,RFN/NRD  53
3.  Norwegia 44
 Finlandia 44
5.  Japonia 11
 Czechy/Czechosłowacja 11
7.  ZSRR 9
8.  Szwajcaria 6
9.  Słowenia/Jugosławia  4
10.  Polska 2
 Kanada 2
12.  Szwecja 1
 Stany Zjednoczone 1

Polska statystyka[edytuj | edytuj kod]

Polacy w czołowej "10" generalnej klasyfikacji TCS[edytuj | edytuj kod]

Polacy na podium turniejowych konkursów[edytuj | edytuj kod]

Oberstdorf:

Garmisch-Partenkirchen:

Innsbruck:

Bischofshofen:

(w sumie: 2 zwycięstwa, 8 miejsc drugich, 14 miejsc trzecich)

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Tylko raz w historii TCS odwołano zawody − 4 stycznia 2008 w Innsbrucku. Zamiast niego odbył się dodatkowy konkurs w Bischofshofen, 5 stycznia 2008 roku.
  • W 1953 roku 1. Turniej Czterech Skoczni został rozegrany w dniach 1-11 stycznia. W kolejnych latach Turniej Czterech Skoczni nie rozpoczął się wcześniej niż 29 grudnia, ani nie zakończył się później niż 7 stycznia.
  • W sezonie 1963/1964 – podczas 12. TCS – bliski zwycięstwa w klasyfikacji generalnej był Polak – Józef Przybyła. Zawodnik z Buczkowic po zawodach w Oberstdorfie zajmował 6. miejsce. W Garmisch-Partenkirchen Polak zajął 3. miejsce, tę samą lokatę wywalczył w Innsbrucku, gdzie ustanowił nowy rekord skoczni (95,5 m). Po trzech konkursach zajmował 2. miejsce. Do Fina – Veikko Kankkonena – brakowało mu zaledwie 1,5 pkt. W Bishofshofen w pierwszej serii Przybyła uzyskał 100 m. i objął prowadzenie w Turnieju. Na zeskoku otrzymał specjalną odznakę stumetrowca, gdyż jako pierwszy na tej skoczni osiągnął tę odległość. Niestety, drugi skok Przybyły zakończył się upadkiem. Polak najechał na kamień na zeskoku, skutkiem czego sędziowie odjęli mu 30 pkt. Ostatecznie skoczek z Beskidów zajął w konkursie 41., a w klasyfikacji całej imprezy 7. miejsce. Gdyby ustał skok na 90 m. w drugiej serii, znalazłby się na podium TCS, może nawet na jego najwyższym stopniu. Niemniej jednak wyczyny polskiego skoczka zrobiły duże wrażenie w niemieckich i austriackich mediach, które ochrzciły Przybyłę mianem Polnische Rekord Jaeger (polski łowca rekordów)[1].
  • W 1966 roku, na otwarcie konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen, zaproszono Stanisława Marusarza, który postanowił skoczyć na nartach. Miał wtedy 53 lata, a nie skakał od dziewięciu. Decyzja Polaka wywołała wśród sędziów konsternację. Musiał pożyczyć narty i buty, skoczył jednak w garniturze i krawacie. Marusarz osiągnął odległość 66 m, a po wybiegu nosili go na ramionach skoczkowie, m.in. Bjørn Wirkola. Następnego dnia Polak otwierał konkurs skoków na olimpijskiej skoczni Bergisel w Innsbrucku. Skoczył w granicach 70 m[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Adrian Dworakowski: Moje trzy grosze czyli jeszcze o Turnieju Czterech Skoczni (pol.). skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2013-12-31].
  2. Stawowczyk, Mysiak: Laserowa linia po raz pierwszy w Oberstdorfie (pol.). skokinarciarskie.pl, 2013-12-26. [dostęp 2013-12-30].
  3. Stoch się obłowi − może zarobić 200 tys. (pol.). sport.fakt.pl, 2013-12-18. [dostęp 2013-12-30].
  4. Michał Kruk: Turniej Czterech Skoczni: Nagrody turniejowej rywalizacji (pol.). sport.sn2.pl, 2012-12-27. [dostęp 2013-12-30].
  5. Gesamtstände - Vierschanzentournee - 1967/68 (niem.). berkutschi.com. [dostęp 2012-12-25].
  6. FIS-Ski - standings - Four Hills 1968 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-12-25].
  7. Wojciech Szatkowski: Poczet skoczków polskich: Stanisław Marusarz - "Król nart" z Zakopanego (pol.). skijumping.pl, 2005-12-21. [dostęp 2013-12-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]