Turystyczne enduro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Turystyczne enduro w podróży (BMW R1100GS)
Turystyczne enduro w trasie (Transalp)
Yamaha XTZ750 Super Tenere

Turystyczne enduro – kategoria motocykla do której należą motocykle posiadające jednocześnie cechy motocykla turystycznego i enduro. Spotyka się również określenie tej klasy motocykli jako ON/OFF (ON/OFF Road) co jednoznacznie wskazuje na możliwość poruszania się zarówno po drogach jak i w (lekkim) terenie. Inne spotykane określenie klasy to Adventure. Klasa motocykla stworzona dla umożliwienia odbywania podróży również poza utwardzonymi drogami.

Charakterystyczne cechy turystycznego enduro:

  • Duży prześwit, często na poziomie 20 cm,
  • Duży skok zawieszenia,
  • Przednie koło o większej średnicy niż tylne, np. tył 17 cali, przód 19 lub 21 cali. Takie zwiększenie średnicy przedniego koła daje lepsze prowadzenie pojazdu w terenie,
  • Handbary,
  • Gmole,
  • Stosunkowa duża pojemność baku paliwa dla większych przebiegów między tankowaniami,
  • Często stosowana jest osłona silnika chroniąca go przed mechanicznym uszkodzeniem w terenie.
  • Siedzenie, owiewki, ogólna pozycja kierowcy wykonane w taki sposób aby zapewnić duży komfort podróżowania na dalekich dystansach.

Motocykle tej klasy można łatwo doposażyć w kufry na bagaże niezbędne w podróży. Niektóre modele posiadają wręcz fabryczne mocowania pod kufry lub nawet same kufry.

Na rynku są też oferowane opony o bardziej terenowym bieżniku w rozmiarach dopasowanych do rozmiarów kół właśnie tej klasy motocykli, które zwiększają bezpieczeństwo jazdy po luźnych nawierzchniach.

Przykłady turystycznych enduro[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]