Turystyka w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świnoujście na wyspie Uznam
Sztolnia w kompleksie Riese

Polska jest częścią światowego rynku turystycznego z rosnącą liczbą odwiedzających, szczególnie po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej[1]. Według obliczeń Instytutu Turystyki w roku 2012 liczba przyjazdów do Polski wyniosła 67,4 miliona. 14,8 milionów z tej liczby to przyjazdy w celach turystycznych.

Najpopularniejsze miasta w Polsce to Kraków, Wrocław, Gdańsk, Warszawa, Poznań, Lublin, Toruń[kto?].

Do najpopularniejszych miejsc turystycznych należą: wybrzeże Morza Bałtyckiego, Pojezierze Mazurskie, Tatry (najwyższe pasmo górskie Karpat), Sudety oraz Puszcza Białowieska[kto?]. Na ofertę turystyczną Polski składa się zwiedzanie zabytków w miastach i poza miastami, np. tzw. pomników historii, a także turystyka biznesowa, agroturystyka, turystyka kwalifikowana, trekking, wspinaczka. W roku 2012 Polska była 17. najchętniej odwiedzanym przez turystów krajem na świecie (według Światowej Organizacji Turystyki).

W Polsce wpływy z turystyki w 2012 roku były o 16,3% większe niż w roku poprzednim[2]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi polscy turyści byli pielgrzymami podróżującymi do sanktuariów zarówno w Polsce, jak i za granicą. Rozwój komercyjnej turystyki rozpoczął się w XIX wieku. Najbardziej popularnymi regionami stały się góry, zwłaszcza Tatry. Był to również czas szybkiego pojawienia się kurortów głównie w Sudetach, Beskidach i wzdłuż wybrzeża Morza Bałtyckiego. Turystyka w Polsce rozkwitła po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku. Pierwszy profesjonalny polski touroperatorOrbis powstał we Lwowie w roku 1920.

Sytuacja polityczna i gospodarcza w Polsce po II wojnie światowej spowodowała drastyczne zatrzymanie rozwoju turystyki. Dopiero po roku 1989 rynek turystyczny Polski zaczął się odradzać, a wstąpienie Polski do UE w roku 2004 oraz przystąpienie do układu z Schengen w 2007 wpłynęło na zdecydowane zwiększenie liczby turystów zagranicznych.

Atrakcje turystyczne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Obiekty z listy światowego dziedzictwa UNESCO[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz też: Pomnik historii.

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Geografia Polski.

Polska posiada zróżnicowane środowisko naturalne, które jest stosunkowo odporne na rozwój człowieka. Odwiedzający są przyciągani przez morze na północy i góry na południu. Wśród najbardziej popularnych miejsc odwiedzanych przez turystów są: Tatry z najwyższym polskim szczytem – Rysami oraz słynną Orlą Percią; Karkonosze, Góry Stołowe, Bieszczady, Pieniny, Puszcza Białowieska, Pojezierze Mazurskie i Woliński Park Narodowy.

Polska jest jednym z najbardziej zalesionych krajów w Europie. Lasy zajmują powierzchnię 9,1 mln ha, czyli 29,2% powierzchni kraju. Lasów w Polsce cały czas przybywa. Odpowiada za to Krajowy program zwiększania lesistości, zakładający wzrost lesistości do 30% w roku 2020 i do 33% w roku 2050. Największym kompleksem leśnym w Polsce są Bory Dolnośląskie. Z części terenów leśnych utworzono Leśne Kompleksy Promocyjne oferujące liczne atrakcje turystyczne, np. rezerwat przyrody Świdwie w Puszczy Wkrzańskiej (Puszcze Szczecińskie).

Wydarzenia kulturalne[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Kultura polska.

Miejscowości turystyczne i uzdrowiska[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Lista uzdrowisk w Polsce.

Istnieją dziesiątki kurortów morskich na wybrzeżu Morza Bałtyckiego. W górach na południu Polski znajdują się ośrodki do uprawiania narciarstwa – w Sudetach: Karpacz, Szklarska Poręba, Zieleniec, Czarna Góra. W Karpatach ośrodki do uprawiania narciarstwa i turystyki pieszej to Zakopane, Szczyrk, Krynica-Zdrój, Ustroń, Wisła, Szczawnica i Krościenko nad Dunajcem.

Turyści zagraniczni[edytuj | edytuj kod]

Korzystający z bazy noclegowej w Polsce w roku 2012[3]:

Narodowość Liczba osób
(w tys.)
1  Niemcy 1212,8
2  Wielka Brytania 367,3
3  Ukraina 219,3
4  Włochy 218,0
5  Francja 195,9
6  Białoruś 163,7
7  Hiszpania 155,2

Źródło: Instytut Turystyki[4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikivoyage-Logo-v3-icon.svg
Wikimedia Commons

Przypisy

  1. UNWTO World Tourism Barometer.
  2. Wpływy z turystyki w 2012 r. (zmiany w %) (pol.). Instytut Turystyki. [dostęp 10 stycznia 2014].
  3. Dotyczy tylko państw europejskich.
  4. Rok 2012. Korzystający z bazy noclegowej w Polsce (razem: 4940 tys.) (pol.). Instytut Turystyki. [dostęp 10 stycznia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]