Turzyca rzadkokłosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca rzadkokłosa
Cleaned-Illustration Carex remota.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca rzadkokłosa
Nazwa systematyczna
Carex remota L.
Fl. angl. 24. 1754
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Turzyca rzadkokłosa, turzyca odległokłosa (Carex remota L.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Występuje w wilgotnych lasach liściastych. Zasięg tego gatunku obejmuje obszar od północno-zachodniej Afryki poprzez niemal całą Europę i Azję zachodnią, po północną część subkontynentu indyjskiego[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina trwała, kępkowa, wysokości do 60 cm.
Łodyga
Łodyga cienka, dłuższa od liści, wzniesiona lub przewisająca.
Liście
Liście o szerokości 1,5–2 mm, jasnozielone, miękkie.
Kwiaty
Zebrane w kłosy, przy czym kwiaty pręcikowe (męskie) znajdują się u ich podstawy, a kwiaty słupkowe (żeńskie) znajdują się na szczycie. W każdym kwiatostanie 6–10 kłosków, przy czym kilka dolnych kłosków jest bardzo od siebie oddalonych. U nasady kłosków, zwłaszcza dolnych, długie podsadki (najniższa dłuższa od całego kwiatostanu). Kwiaty wyrastają w kątach jajowatych, zaostrzonych przysadek. Kwiaty żeńskie ze słupkiem zakończonym dwoma znamionami.
Owoce
Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyk żółtozielony, z niewyraźnymi nerwami, o długości ok. 3 mm, na szczycie wolno zwężający się w dwuzębny dzióbek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Kwitnie w maju i czerwcu. Występuje w wilgotnych lasach liściastych, zwykle w łęgach nad potokami. Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla związku zespołów (All.) Alno-Ulmion i zespołu (Ass.) subatlantyckiego łęgu jesionowego Carici remotae-Fraxinetum[3].

Turzyca rzadkokłosa nad strumieniem śródleśnym w Parku Leśnym Mścięcino w Szczecinie

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-14].
  2. Carex remota (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-05-05].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, P. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.