Turzyca siwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca siwa
Carex.curta.2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca siwa
Nazwa systematyczna
Carex canescens L.
Synonimy

Carex curta Good., C. cinerea Pollich, Vignea cinerea Dostál

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Turzyca siwa (Carex canescens) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. W Polsce gatunek rodzimy pospolity na niżu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Carex canescens.jpg
Kwiatostan
Pokrój
Bylina kępkowa, zazwyczaj z kłączem, niekiedy wytwarzająca rozłogi, wysokości (10)20-50(70) cm.
Łodyga
Trójkanciasta, sztywna, górą szorstka, u dołu okryta ciemnobrunatnymi pochwami liściowymi.
Liście
Szarozielone do żywozielonych, na szczycie płaskie, brzegiem ostre, szerokości 1,5-3(4) mm, krótsze od łodygi.
Kwiaty
Roślina jednopienna, kwiaty rozdzielnopłciowe, zebrane 4-6 obupłciowych, wielokwiatowych, kłosów, tworzących kwiatostan złożony. Kłosy podłużne do eliptycznych, długości 5-8(10) mm, ku górze rozszerzające się, tępe. Dolna podsadka niekiedy liściowata. W każdym kłosie kwiaty szczytowe męskie, dolne żeńskie, przysadki białawe, z zielonym grzbietem, krótsze od pęcherzyków, długości do 2 mm. Kwiaty męski z trzema pręcikami, żeńskie z jednym słupkiem o dwóch znamionach wychylających się z pęcherzyka.
Owoce 
Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyki zebrane w owocostan, zielone, z czasem jasnożółte, jajowate, płasko-wypukłe, długości 2-2,5(3) mm, z ciemnymi, cienkimi nerwami, z wolna zwężające się w stożkowaty, nieco wycięty, ząbkowany dzióbek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina, hemikryptofit. W Polsce kwitnie od maja do lipca.
Siedlisko
Występuje głównie na wilgotnych łąkach, torfowiskach niskich i przejściowych, brzegach rzek.
Fitocenozy
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla zespołu (Ass.) Carici-Agrostietum oraz regionalnie zespołu Caricetum nigrae[2].
Genetyka
Somatyczna liczba chromosomów 2n = 56[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-27].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983. ISBN 83-01-00129-1.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.