Tusculum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Hrabiowie Tusculum.
Amfiteatr w Tusculum
Krzyż na szczycie wzgórza w Tusculum

Tusculum – dawna miejscowość w środkowych Włoszech, w rejonie Lacjum, położona 5 kilometrów od Rzymu.

Założone w starożytności przez Latynów, zostało podbite przez Rzymian. W czasach starożytnych miasto stało się modne jako ośrodek wypoczynkowy. Z Tusculum wywodziły się takie rody rzymskie jak Mamiliusze, Fulwiusze, Fontejusze, Juwencjusze, Oppiusze, Manliusze, Furiusze i Porcjusze Kato (Kato Starszy). Bywał tam między innymi Cyceron, który właśnie tam napisał swoje dzieło "Rozmowy tuskulańskie". 17 kwietnia 1191 miasto zostało zburzone.

W 1806 rozpoczęły się pierwsze wykopaliska na szczycie wzgórza Tuscolo zainicjowane przez Lucjana Bonaparte. W 1825 archeolog markiz Luigi Biondi (1776-1839), zaangażowany przez królową Marią Krystynę Sycylijską, żonę króla Karola Feliksa Sardyńskiego, odkrył Tusculum. Podczas wykopalisk znaleziono ruiny amfiteatru, forum oraz wille patrycjuszowskie. W latach 1839-1840 architekt i archeolog Luigi Canina (1795-1856), zaangażowany również przez królową, odkrył teatr. Odkryte starożytne dzieła sztuki odesłano do królewskiej rezydencji w Agliè w Piemoncie.