Twardość metali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Twardość metali – cecha metali świadcząca o odporności na działanie sił punktowych (skupionych). Efektami oddziaływania sił skupionych mogą być odkształcenia powierzchni, zgniecenie jej lub zarysowanie.

Najczęściej stosowanymi metodami pomiaru twardości metali są:

  • metoda Rockwella
    • skale twardości Rockwella: HRA, HRB, HRC, HRD, HRE, HRF, HRN (Super-Rockwella), HRT (Super-Rockwella)

Rzadziej stosowane metody badania twardości metali:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]