Marasmius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Twardzioszek)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Twardzioszek
Twardzioszek obrożowy (Marasmius rotula)
Twardzioszek obrożowy (Marasmius rotula)
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina twardzioszkowate
Rodzaj twardzioszek
Nazwa systematyczna
Marasmius Fr.
Fl. Scan.: 339 (1836)
Typ nomenklatoryczny
Marasmius rotula (Scop.) Fr.
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Marasmius Fr. (twardzioszek) – rodzaj grzybów należący do rodziny twardzioszkowatych (Marasmiaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Marasmiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Rodzaj Marasmius został opisany po raz pierwszy przez Eliasa Friesa we "Floram Scanicam" z 1835, który zaliczył go do plemienia (ówczesnym odpowiedniku rodziny) Agaricini znajdującego się w rodzinie (odpowiedniku rzędu) Hymenomycetes. Twardzioszek jest typem nomenklatorycznym rodziny twardzioszkowatych (Marasmiaceae)[1].

Nazwę polską podał Franciszek Błoński w 1889. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako bedłka lub zwiędlak[2].

Synonimy naukowe: Agaricus sect. Androsaceus Pers., Androsaceus (Pers.) Pat., Chamaeceras Rebent. ex Kuntze, Collybiopsis (J. Schröt.) Earle, Discocyphella Henn., Gloiocephala Massee, Heliomyces Lév., Hymenoconidium Zukal, Hymenomarasmius Overeem, Marasmius sect. Collybiopsis J. Schröt., Polymarasmius Murrill, Protomarasmius Overeem, Scorteus Earle, Sympodia (R. Heim) W.B. Cooke, Tephrophana Earle, Vanromburghia Holterm[3].:

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Saprotrofy wytwarzające owocniki ze skórzastymi lub cienkomiąższowymi kapeluszami i blaszkowym hymenoforze. Blaszki blade, najczęściej przyrośnięte do trzonu, o regularnej tramie. Zarodniki twardzioszków są łezkowate lub eliptyczne, gładkie, pozbawione pory rostkowej, a ich wysyp jest barwy brązowej. Charakterystyczną cechą tego rodzaju jest kontynuacja dojrzewania owocników przy odpowiedniej wilgotności nawet po uprzednim ich wyschnięciu i pozornym obumarciu[4][5].

Niektóre gatunki[edytuj | edytuj kod]

Wykaz gatunków (nazwy naukowe) na podstawie Index Fungorum. Obejmuje on wszystkie gatunki występujące w Polsce i niektóre inne[7]. Nazwy polskie według Władysława Wojewody[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  4. Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 60. ISBN 8374045132.
  5. Elias Fries: Floram Scanicam. 1835, s. 339.
  6. Takson niezweryfikowany
  7. Index Fungorum (gatunki) (ang.). [dostęp 2013-10-20].