Twierdza Dyneburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Twierdza Dyneburg (Daugavpils cietoksnis, Даугавпилсская крепость) - zbudowana przez Rosjan w XIX wieku w Dyneburgu nad Dźwiną, w miejscu wcześniejszych polskich fortyfikacji z XVII wieku.

Twierdza w Dyneburgu

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po I rozbiorze miasto Dyneburg włączono do Rosji. W 1810 Rosjanie rozpoczęli budowę w Dyneburgu nowej twierdzy pod kierunkiem inż. Georga Heinricha Heckla. W trakcie budowy twierdza została opanowana przez w 1812 roku przez francuskie wojska Napoleona Bonaparte. Po odzyskaniu Dyneburga, Rosjanie prowadzili prace fortyfikacyjne do roku 1827. W 1833 roku twierdza została poświęcona w obecności cara.

Twierdzę rozbudowano ponownie w 1878 roku. W 1893 car Aleksander III zmienił nazwę miasta na Dźwińsk.

Na początku 1920 roku Dyneburg został zdobyty przez oddziały polskie dowodzone przez gen. Rydza-Śmigłego w czasie operacji dyneburskiej. W obawie przed odcięciem przez Rosjan (ofensywa Tuchaczewskiego podczas wojny bolszewickiej) polska załoga cytadeli opuściła miasto w lipcu 1920. Od 1920 do 1940 roku w twierdzy stacjonowały wojska łotewskie. Od 1941 roku w twierdzy mieścił się niemiecki obóz Stalag 340. Od 1948 do 1994 roku w twierdzy stacjonowały oddziały Armii Czerwonej.

Na murach twierdzy w 1923 roku umieszczono tablicę ku czci walczącego w powstaniu styczniowym hrabiego Leona Broel-Platera, który został rozstrzelany w niej przez Rosjan (tablica została zniszczona).

Od 2004 roku prowadzone są starania w celu sprzedaży twierdzy.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Znajdująca się na terenie twierdzy cerkiew z dwoma wieżami to dawny katolicki kościół jezuitów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy