Twierdza Pietropawłowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sobór Świętych Piotra i Pawła górujący ponad twierdzą

Twierdza Pietropawłowska (ros.Pietropawłowskaja kriepost) - twierdza w Petersburgu, najstarsza budowla w mieście, założona przez Piotra I w roku 1703 na Wyspie Zajęczej, miała służyć do obrony przed Szwedami. Twierdza składała się z 6 bastionów, dwóch rawelinów oraz baszty.

W murach znajdują się dwie bramy: Brama Piotrowska oraz Brama Newska. Wewnątrz budowli znajduje się sobór Świętych Piotra i Pawła (wybudowany w latach 1712-1733), który wieńczy 122-metrowa iglica. W soborze znajdują się krypty rosyjskich monarchów, m.in. Św. Aleksandra II oraz św. Mikołaja II (pochowany w 1998 roku).

Twierdza Pietropawłowska odgrywała rolę więzienia politycznego do 1917 roku. Więziono tu Tadeusza Kościuszkę (w Domu Komendanta), Seweryna Krzyżanowskiego, Juliana Ursyna Niemcewicza, Fiodora Dostojewskiego, Michaiła Bakunina, Maksyma Gorkiego, Piotra Kropotkina, Lwa Trockiego, Jana Kilińskiego oraz Aleksandra Uljanowa, brata Włodzimierza Lenina.

W październiku 1917 roku garnizon twierdzy przyłączył się do rewolucjonistów i umożliwił wydanie 100 000 karabinów robotnikom.

Wikimedia Commons