Twierdzenie Hausdorffa o łańcuchu maksymalnym
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Twierdzenie Hausdorffa o łańcuchu maksymalnym - twierdzenie w teorii mnogości ZFC mówiące, że każdy niepusty zbiór częściowo uporządkowany zawiera łańcuch maksymalny w sensie inkluzji (to znaczy taki łańcuch, który nie jest zawarty w sposób właściwy w żadnym innym łańcuchu).
Twierdzenie udowodnione niezależnie przez takich matematyków jak Kazimierz Kuratowski, Robert Lee Moore czy Max Zorn, a jego nazwa pochodzi od nazwiska matematyka, Felixa Hausdorffa. Twierdzenia Hausdorffa używa się często do dowodu lematu Kuratowskiego - jest ono z nim także równoważne w tym sensie, że przy można je udowodnić przy pomocy lemat Kuratowskiego-Zorna (w szczególności więc, jest ono równoważne z aksjomatem wyboru).
Bibliografia [edytuj]
- Aleksander Błaszczyk, Sławomir Turek: Teoria mnogości. Warszawa: PWN, 2007, s. 30-31. ISBN 978-83-01-15232-1.