Twierdzenie Turána
| Ten artykuł od 2011-08 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Twierdzenie Turána jest twierdzeniem z teorii grafów stanowiącym oszacowanie dla liczby krawędzi w grafie niezawierającym kliki
.
Twierdzenie oraz pierwszy opis grafów Turána pochodzi od węgierskiego matematyka Pála Turána i zostało sformułowane w roku 1941. Pięć dowodów tego twierdzenia znajduje się w Dowodach z Księgi.
Sformułowanie [edytuj]
Spośród wszystkich grafów
-wierzchołkowych, które nie zawierają kliki
-wierzchołkowej, najwięcej krawędzi posiada graf Turána
.
Stąd wynika, że w dowolnym grafie
takim, że
ma co najwyżej
wierzchołków oraz nie zawiera
-wierzchołkowej kliki, jest co najwyżej
krawędzi.
Szczególnym przypadkiem (dla
) twierdzenia Turána jest następujące Twierdzenie Mantela: maksymalna liczba krawędzi w grafie bez trójkątów jest równa co najwyżej
.
Dowód [edytuj]
Niech
będzie
-wierzchołkowym grafem niezawierającym kliki
takim, że
ma maksymalną możliwą liczbę krawędzi.
Teza 1: W
nie istnieją wierzchołki
takie, że
, ale
.
- Załóżmy, że teza jest fałszywa - wtedy uda się skonstruować graf
zawierający tyle samo wierzchołków co
i niezawierający kliki
, ale mający więcej niż
krawędzi.
- Przypadek 1:
lub
.
- Bez zmniejszenia ogólności, niech
. Tworzymy graf
usuwając wierzchołek
i tworząc kopię wierzchołka
z takim samym jak
zbiorem sąsiadów (nazwijmy ją
). Ponieważ nie ma krawędzi między
i
, to żadna klika w
nie zawiera obu wierzchołków. Stąd jeżeli
nie zawierał kliki
, to również
jej nie zawiera. Jednocześnie
zawiera więcej krawędzi:
- Bez zmniejszenia ogólności, niech
- Przypadek 2:
oraz
.
- W tym przypadku tworząc
usuwamy wierzchołki
oraz
i tworzymy dwie kopie wierzchołka
:
i
. Ponownie, ponieważ nie ma krawędzi pomiędzy
,
i
, to w
nie stworzymy kliki większej niż taka, która istniałaby już w
. Zauważmy jednak, że i w tym przypadku
ma więcej krawędzi:
- Teza 1 jest więc prawdziwa.
- W tym przypadku tworząc
Zdefiniujmy relację
. Jest to relacja równoważności – jest w oczywisty sposób zwrotna i symetryczna, natomiast przechodniość wynika z udowodnionej właśnie tezy 1, ponieważ jeżeli w
nie ma krawędzi między
i
oraz między
i
, to nie może być też krawędzi między
i
. Stąd wynika, że
jest, dla pewnego
pełnym grafem k-dzielnym, w którym podział wierzchołków odpowiada podziałowi na klasy abstrakcji relacji
.
Zauważmy, że musi być
, ponieważ w przeciwnym wypadku
zawierałby jako podgraf klikę
, oraz że w pełnym grafie
-dzielnym liczba krawędzi rośnie wraz z
. Stąd i z założenia, że
ma maksymalną liczbę krawędzi, wynika ostatecznie, że
i
jest pełnym grafem
-dzielnym.
Teza 2: Liczba krawędzi w pełnym grafie
-dzielnym jest maksymalna, kiedy wielkości części podziału zbioru wierzchołków różnią się co najwyżej o 1.
- Niech
będzie pełnym grafem
-dzielnym, w którym istnieją części podziału
i
takie, że
. Możemy zwiększyć liczbę krawędzi w
, przenosząc wierzchołek ze zbioru
do zbioru
. Wskutek przeniesienia usuniemy z grafu
krawędzi, jednocześnie dodając
krawędzi. W ostatecznym rozrachunku dodajemy
krawędzi, co dowodzi tezy 2.
Z powyższego dowodu wynika, że spośród grafów
-wierzchołkowych niezawierających kliki
, najwięcej krawędzi ma graf Turána
.

zawierający tyle samo wierzchołków co
lub
.
usuwając wierzchołek
). Ponieważ nie ma krawędzi między 
oraz
.
i
. Ponownie, ponieważ nie ma krawędzi pomiędzy 
i
takie, że
. Możemy zwiększyć liczbę krawędzi w
krawędzi, jednocześnie dodając
krawędzi. W ostatecznym rozrachunku dodajemy
krawędzi, co dowodzi tezy 2.