Ty45
| Ty45 | |
 Ty45-94 z tendrem - pomnik w Ostrowie Wielkopolskim |
|
| Producent | HCP  Fablok |
| Lata budowy | 1946-1951 |
| Układ osi | 1'E |
| Masa służbowa | 97,5 t + 65,6 t tender |
| Masa pustego parowozu | 89,6 t + 21,6 t tender |
| Długość parowozu | 12 550 mm |
| Wysokość | 4620 mm |
| Rozstaw osi skrajnych | 9050 mm |
| Moc znamionowa | 1720 KM (1264 kW) |
| Maksymalna siła pociągowa | 18 380 kG |
| Prędkość maksymalna | 75 km/h |
| Typ tendra | 32D47 |
| Ciśnienie w kotle | 1,6 Mpa (16 at) |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła | 196,85 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza | 84,1 m² |
| Powierzchnia rusztu | 4,55 m² |
| Średnica cylindra | 630 mm |
| Skok tłoka | 700 mm |
| Średnica kół napędnych | 1450 mm |
| Średnica kół tocznych | 860 mm |
| nacisk osi 17 t | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Ty45 − ciężki parowóz towarowy PKP skonstruowany w zakładach Cegielskiego w Poznaniu w 1945 roku.
Parowóz Ty45 został skonstruowany w oparciu o ulepszoną dokumentację polskiego przedwojennego parowozu Ty37. Zmieniono przede wszystkim budkę maszynisty na zamkniętą i tender na większy, półbeczkowego kształtu, zaadaptowane z budowanych podczas wojny niemieckich lokomotyw Ty2. Produkcję rozpoczęto od 1946 w zakładach Cegielskiego (258 sztuk) i Fabloku w Chrzanowie (170 sztuk). PKP odebrała 428 lokomotyw, 20 trafiło na koleje przemysłowe. Tendry dla nich budował Pafawag. Parowóz Ty45 służył początkowo do prowadzenia ciężkich pociągów z węglem kamiennym i rudą żelaza na magistrali węglowej Śląsk-Porty. Z powodzeniem zastępował słabsze maszyny serii Ty37, a zwłaszcza Ty23. Jednakże podczas eksploatacji okazało się, iż w wielu przypadkach moc kotłowa Ty45 była niedostateczna, jak na potrzeby i możliwości posiadanej maszyny parowej. Skutkowało to spadkami ciśnienia w kotle i obniżało osiągi. Zaletą było wyposażenie części egzemplarzy w mechaniczny podajnik węgla - stoker, co ułatwiało pracę załogi. Część parowozów stacjonujący w lokomotywowniach Zajączkowo Tczewskie, Toruń i Białystok została w latach 1964-65 przystosowana do opalania mazutem. Już w 1947 roku część ciężkiej pracy przewozowej przejęły amerykańskie, bardzo dobre w ciężkiej pracy trakcyjnej maszyny Ty246. Na podstawie rozwiązań konstrukcyjnych Ty246 i wniosków płynących z eksploatacji Ty45 zbudowano serię najmocniejszych polskich parowozów Ty51.
[edytuj] Bibliografia
- Bogdan Pokropiński, Parowozy normalnotorowe produkcji polskiej dla PKP i przemysłu, Warszawa, WKiŁ, 1987, ISBN 83-206-0483-4, s.46-47
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
