Tybald (hrabia Baru)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tybald (ur. ok. 1158/1160 r., zm. w lipcu 1214 r.) – hrabia Baru od 1190 r., hrabia Luksemburga od 1196 r.

W 1190 r. objął rządy w hrabstwie Baru po śmierci podczas III wyprawy krzyżowej swego starszego brata Henryka. Dla małżeństwa z kilkuletnią dziedziczką hrabiego Luksemburga Henryka IV Ślepego Ermezyndą porzucił swoją drugą żonę, Izabellę z Brienne (pierwsza żona, Lauretta z Looz, zmarła ok. 1180). Po śmierci teścia objął w imieniu żony władzę w Luksemburgu, a także La Roche i Durbuy – nie zdołał jednak odzyskać Namur, które było dziedzictwem teścia po ojcu, a gdzie władzę objął jego siostrzeniec Baldwin V z Hainaut. Rządy Tybalda w Luksemburgu potwierdził Otto IV.

Po śmierci Tybalda Ermezynda ponownie wyszła za mąż, za Walrama z Limburga. Syn Tybalda z drugiego małżeństwa, Henryk, był dziedzicem hrabstwa Baru. Ponadto pozostawił po sobie kilka córek, m.in. Agnieszkę, żonę księcia Lotaryngii Fryderyka II.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Łaptos: Historia Luksemburga. W: Historia małych krajów Europy: Andora, Liechtenstein, Luksemburg, Malta, Monako, San Marino. Józef Łaptos (redakcja). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2002, s. 163. ISBN 83-04-04590-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]