Tyberiusz Juliusz Aleksander
Tyberiusz Juliusz Aleksander (ur. ok. 10 n.e.) - prokurator Judei w latach 46-48, prefekt Egiptu w latach 66-69.
Pochodził z żydowskiej rodziny. Syn Aleksandra Lizymacha, alabarchy Aleksandrii, bratanek Filona z Aleksandrii.
Porzucił judaizm. Za panowania Tyberiusza odbył służbę wojskową jako trybun. W 42 roku został epistrategiem, czyli naczelnikiem okręgu Tebaidy w Górnym Egipcie. W 46 roku został mianowany przez cesarza Klaudiusza prokuratorem Judei. Zastąpił na tym stanowisku Kuspiusza Fadusa.
Jako prokurator Judei kazał ukrzyżować Jakuba i Szymona, synów Judy Galilejczyka, liderów stronnictwa zelotów.
W 48 roku Klaudiusz odwołał Tyberiusza Juliusza Aleksandra. Kolejnym prokuratorem Judei został Wentidiusz Kumanus.
W 63 znajdował się w armii Domicjusza Korbulona, stacjonującej na pograniczu armeńskim. Tam wraz z Winicjanusem Anniuszem zapoczątkował negocjacje z Tyrydatesem, królem Partów.
W maju 66 Neron mianował go prefektem Egiptu. Wiosną osobiście gratulacje Tyberiuszowi Aleksandrowi złożył Herod Agryppa II. W tym samym roku wybuchło także pierwsze powstanie Żydów przeciwko Rzymianom w Judei, której atmosfera szybko rozprzestrzeniła się na liczną ludność żydowską mieszkającą w Aleksandrii. Wybuchły etniczne zamieszki, Aleksander więc wysłał mediatorów żeby uspokoić Żydów, ostrzegając, że będzie musiał użyć rzymskie legiony jeśli przemoc bedzie kontynuowana. Groźba okazała się nieskuteczna i Aleksander rozkazał dwóm legionom stłumić zamieszki siłą. Wywiązały się brutalne walki które trzeba było przerwać w celu powstrzymania dalszego rozlewu krwi.
1 lipca 69 jako pierwszy wypowiedział posłuszeństwo Witeliuszowi i złożył przysięgę Wespazjanowi jako nowemu cesarzowi.
W 70 roku brał udział w oblężeniu i zdobyciu Jerozolimy.
Tyberiusz Juliusz Aleksander doczekał się posągu wśród zwycięskich rzymskich wodzów ustawionych w portyku przy Forum Augusta.
Bibliografia [edytuj]
- Hadas-Lebel M., Józef Flawiusz. Żyd rzymski, Warszawa 1997, ISBN 83-86857-44-7, s. 24.
- Krawczuk A., Rzym i Jerozolima, Poznań 1987, ISBN 83-210-0630-2, s. 124-125, 129, 142-144.
- Lemaire A., Dzieje biblijnego Izraela, Poznań 1998, ISBN 83-232-0831-X, s. 106.
|
|||||||||||
