Tyberiusz Juliusz Aleksander

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tyberiusz Juliusz Aleksander (ur. ok. 10 n.e.) - prokurator Judei w latach 46-48, prefekt Egiptu w latach 66-69.

Pochodził z żydowskiej rodziny. Syn Aleksandra Lizymacha, alabarchy Aleksandrii, bratanek Filona z Aleksandrii.

Porzucił judaizm. Za panowania Tyberiusza odbył służbę wojskową jako trybun. W 42 roku został epistrategiem, czyli naczelnikiem okręgu Tebaidy w Górnym Egipcie. W 46 roku został mianowany przez cesarza Klaudiusza prokuratorem Judei. Zastąpił na tym stanowisku Kuspiusza Fadusa.

Jako prokurator Judei kazał ukrzyżować Jakuba i Szymona, synów Judy Galilejczyka, liderów stronnictwa zelotów.

W 48 roku Klaudiusz odwołał Tyberiusza Juliusza Aleksandra. Kolejnym prokuratorem Judei został Wentidiusz Kumanus.

W 63 znajdował się w armii Domicjusza Korbulona, stacjonującej na pograniczu armeńskim. Tam wraz z Winicjanusem Anniuszem zapoczątkował negocjacje z Tyrydatesem, królem Partów.

W maju 66 Neron mianował go prefektem Egiptu. Wiosną osobiście gratulacje Tyberiuszowi Aleksandrowi złożył Herod Agryppa II. W tym samym roku wybuchło także pierwsze powstanie Żydów przeciwko Rzymianom w Judei, której atmosfera szybko rozprzestrzeniła się na liczną ludność żydowską mieszkającą w Aleksandrii. Wybuchły etniczne zamieszki, Aleksander więc wysłał mediatorów żeby uspokoić Żydów, ostrzegając, że będzie musiał użyć rzymskie legiony jeśli przemoc bedzie kontynuowana. Groźba okazała się nieskuteczna i Aleksander rozkazał dwóm legionom stłumić zamieszki siłą. Wywiązały się brutalne walki które trzeba było przerwać w celu powstrzymania dalszego rozlewu krwi.

1 lipca 69 jako pierwszy wypowiedział posłuszeństwo Witeliuszowi i złożył przysięgę Wespazjanowi jako nowemu cesarzowi.

W 70 roku brał udział w oblężeniu i zdobyciu Jerozolimy.

Tyberiusz Juliusz Aleksander doczekał się posągu wśród zwycięskich rzymskich wodzów ustawionych w portyku przy Forum Augusta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]