Tybetański Region Autonomiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tybetański Region Autonomiczny
Tybet
Państwo  Chińska Republika Ludowa
Stolica Lhasa
Kod ISO 3166-2 CN-54
Gubernator Padma Choling (15.01.2010)
Powierzchnia 1 228 400 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności

2,87 mln
• gęstość 2,2 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba prefektur 7
Liczba powiatów 73
Liczba gmin 692
Położenie na mapie Chin
Położenie na mapie
Ziemia 31°42′20,0″N 86°56′25,0″E/31,705556 86,940278Na mapach: 31°42′20,0″N 86°56′25,0″E/31,705556 86,940278
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Portal Portal Chiny

Tybetański Region Autonomiczny, Tybet (tyb.: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་, Wylie: Bod-rang-skyong-ljongs, ZWPY: Poi Ranggyong Jong; chiń.: 西藏自治区; pinyin: Xīzàng Zìzhìqū) – region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Lhasie. Powstał w 1965 roku w wyniku połączenia dotychczasowego regionu Tybet i terytorium Qamdo. Obejmuje jednak jedynie 1,2 z 2,5 mln km² terytorium historycznego Tybetu.

W 2006 roku została otwarta kolej tybetańska, która łączy ten region z prowincją Qinghai.

W 2008, w rocznicę chińskiej inwazji, doszło do kolejnych antyrządowych wystąpień, głównie w stołecznej Lhasie i okolicznych regionach, krwawo tłumionych przez chińskie jednostki militarne i paramilitarne.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Tybet jest jednym z najsłabiej rozwiniętych regionów Chin. Główną gałęzią jego gospodarki jest koczownicza hodowla jaków, owiec, kóz i wielbłądów a także myślistwo. Uprawia się jęczmień, grykę, rośliny strączkowe. Duże znaczenie ma też rzemiosło. Przemysł skupiony wokół metalurgii, materiałów budowlanych oraz w sektorze spożywczym. W Tybecie znajdują się bardzo bogate złoża chromu, miedzi, litu, żelaza, cynku i ołowiu oraz największe na świecie złoża uranu.

W ostatnich latach, wraz z rosnącym stopniem otwarcia Chin na świat i względną liberalizacją polityki Pekinu wobec Tybetu, w regionie – a szczególnie jego stolicy Lhasie – dokonują się poważne przemiany gospodarcze. Za sprawą miliardowych inwestycji rządu centralnego w renowację zabytków i infrastrukturę komunikacyjną dynamicznie rozwija się turystyka. W 2007 roczna liczba turystów odwiedzających Tybet przekroczyła liczbę mieszkańców[potrzebne źródło].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Mapa
Xizang prfc map.png
Lp. Nazwa Siedziba Tybetański Pinyin tybetański Transliteracja Wyliego Chiński Hanyu pinyin
– Prefektury miejskie –
3 Qamdo Karub ཆབ་མདོ་གྲོང་ཁྱེར། Qamdo Chongkyir chab-mdo grong-khyer 昌都市 Chāngdū Shì
4 Xigazê Samzhubzê གཞིས་ཀ་རྩེ་གྲོང་ཁྱེར། Xigazê Chongkyir gzhis-ka-rtse grong-khyer 日喀则市 Rìkāzé Shì
5 Lhasa Chengguan ལྷ་ས་གྲོང་ཁྱེར། Lhasa Chongkyir lha-sa grong-khyer 拉萨市 Lāsà Shì
– Prefektury –
1 Ngari Gar མངའ་རིས་ས་ཁུལ། Ngari Sakü mnga'-ris sa-khul 阿里地区 Ālǐ Dìqū
2 Nagqu Nagqu ནག་ཆུ་ས་ཁུལ། Nagqu Sakü nag-chu sa-khul 那曲地区 Nàqū Dìqū
6 Shannan Nêdong ལྷོ་ཁ་ས་ཁུལ། Lhoka Sakü lho-kha sa-khul 山南地区 Shānnán Dìqū
7 Nyingchi Nyingchi ཉིང་ཁྲི་ས་ཁུལ། Nyingchi Sakü nying-khri sa-khul 林芝地区 Línzhī Dìqū

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]