Tybetański Region Autonomiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tybetański Region Autonomiczny
Tybet
Nazwa chińska: 西藏自治区
Xīzàng Zìzhìqū
Nazwa lokalna: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་
Bod-rang-skyong-ljongs
Nazwa skrócona: 藏 (Zàng)
Położenie regionu Tybetański Region AutonomicznyTybet
Stolica Lhasa
Mniejszość narodowa Tybetańczycy
Gubernator Padma Choling (15.01.2010)
Populacja 2,87 mln os.
(2008)
Powierzchnia 1 228 400 km²
Gęstość zaludnienia 2,2 os./km²
Skład etniczny Tybetańczycy - 92,8 proc.
Chińczycy Han - 6,1 proc.
Hui - 0,3 proc.
Monpa - 0,3 proc.
pozostali - 0,2 proc.
Liczba prefektur 7
Liczba powiatów 73
Liczba gmin 692
ISO 3166-2 CN-54
Strona oficjalna

Tybetański Region Autonomiczny, Tybet (tyb.: བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་, Wylie: Bod-rang-skyong-ljongs, ZWPY: Poi Ranggyong Jong; chiń.: 西藏自治区; pinyin: Xīzàng Zìzhìqū) – region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Lhasie. Powstał w 1965 roku w wyniku połączenia dotychczasowego regionu Tybet i terytorium Qamdo. Obejmuje jednak jedynie 1,2 z 2,5 mln km² terytorium historycznego Tybetu.

W 2006 roku została otwarta kolej tybetańska, która łączy ten region z prowincją Qinghai.

W 2008, w rocznicę chińskiej inwazji, doszło do kolejnych antyrządowych wystąpień, głównie w stołecznej Lhasie i okolicznych regionach, krwawo tłumionych przez chińskie jednostki militarne i paramilitarne.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Tybet jest jednym z najsłabiej rozwiniętych regionów Chin. Główną gałęzią jego gospodarki jest koczownicza hodowla jaków, owiec, kóz i wielbłądów a także myślistwo. Uprawia się jęczmień, grykę, rośliny strączkowe. Duże znaczenie ma też rzemiosło. Przemysł skupiony wokół metalurgii, materiałów budowlanych oraz w sektorze spożywczym. W Tybecie znajdują się bardzo bogate złoża chromu, miedzi, litu, żelaza, cynku i ołowiu oraz największe na świecie złoża uranu.

W ostatnich latach, wraz z rosnącym stopniem otwarcia Chin na świat i względną liberalizacją polityki Pekinu wobec Tybetu, w regionie – a szczególnie jego stolicy Lhasie – dokonują się poważne przemiany gospodarcze. Za sprawą miliardowych inwestycji rządu centralnego w renowację zabytków i infrastrukturę komunikacyjną dynamicznie rozwija się turystyka. W 2007 roczna liczba turystów odwiedzających Tybet przekroczyła liczbę mieszkańców[potrzebne źródło].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]