Tychowo (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 53°55′42″N 16°15′29″E/53,928333 16,258056

Tychowo
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb gminy
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Burmistrz Elżbieta Wasiak
Powierzchnia 350,45[1] km²
Liczba sołectw 20
Liczba miejscowości 45
Ludność (2013)
 • liczba ludności
 • gęstość

6990
20 osób/km²
Strefa numeracyjna 94
Tablice rejestracyjne ZBI
Położenie gminy na mapie powiatu
Tychowo gm.png
TERYT 3201043
Urząd gminy
ul. Bobolicka 17, 78-220
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy

Tychowogmina miejsko-wiejska[2] w powiecie białogardzkim, w województwie zachodniopomorskim. Do 31 grudnia 1998 r. wchodziła w skład województwa koszalińskiego. Siedziba gminy to Tychowo. Według danych UM na dzień 31 grudnia 2013 roku gmina Tychowo miała 6990 mieszkańców [3].

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 9., ludność 55.
Gmina stanowi 41,5% powierzchni powiatu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gmina leży na Równinie Białogardzkiej. W okolicach wsi Warnino znajduje się rezerwat przyrody Cisy Tychowskie. Przez gminę przepływają: Parsęta oraz jej 2 dopływy: Liśnica i Dębnica, wszystkie dostępne dla kajaków (Liśnica na odcinku od Borzysławia do ujścia). Przez wschodnią część gminy przepływa Chotla zasilająca Radew, duży dopływ Parsęty. Tereny leśne zajmują 56% powierzchni gminy, a użytki rolne 37%.

Sąsiednie gminy:

Najwyższy punkt gminy znajduje się koło Nowego Dębna i liczy 150 m n.p.m.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2008:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 7003 100 3537 51 3466 49

Gminę zamieszkuje 14,5% ludności powiatu. Na 1 km² przypada 20 osób – tym samym jest to gmina o najmniejszej gęstości zaludnienia w powiecie.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Przez gminę prowadzą dwie drogi wojewódzkie:

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Tychowo uzyskało połączenie kolejowe w 1878 r. po wybudowaniu odcinka linii Kołobrzeg – Poznań z Białogardu do Szczecinka. W 1988 r. linia została zelektryfikowana. Przez północną część gminy prowadziła otwarta w 1895 r. kolej wąskotorowa o prześwicie toru 750 mm łącząca Białogard Wąsk. ze Świelinem. W 1948 r. zmieniono jej prześwit na 1000 mm. W 1996 r. została zamknięta. Obecnie w gminie (na trasie linii normalnotorowej) czynne są 2 stacje: Podborsko i Tychowo.

Poczta[edytuj | edytuj kod]

W gminie czynny jest jeden urząd pocztowy: Tychowo (nr 78-220).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gmina Tychowo utworzyła 20 jednostek pomocniczych gminysołectw[4]: Borzysław, Bukowo, Bukówko, Czarnkowo, Dobrowo, Drzonowo Białogardzkie, Kikowo, Kowalki, Modrolas, Motarzyn, Pobądz, Sadkowo, Słonino, Smęcino, Stare Dębno, Trzebiszyn, Tyczewo, Warnino, Wicewo i Zaspy Wielkie. Osobną jednostką jest także miasto Tychowo.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Miasto
Tychowo
Wsie
Doble, Dzięciołowo, Krosinko, Osówko, Podborsko, Radzewo, Słonino, Borzysław, Bukówko, Czarnkowo, Dobrowo, Drzonowo Białogardzkie, Kikowo, Kowalki, Motarzyn, Pobądz, Retowo, Sadkowo, Smęcino, Stare Dębno, Trzebiszyn, Tyczewo, Warnino, Wicewo i Zaspy Wielkie
Osady
Buczki, Bukowo, Dobrochy, Giżałki, Kościanka, Liśnica, Modrolas, Nowe Dębno, Rozłazino, Rudno, Skarszewice, Sławomierz, Solno, Trzebiec, Wełdkowo, Wełdkówko, Zastawa i Żukówek
Przysiółki
Dobrówko
Niezamieszkane miejscowości
Bąbnica, Głuszyna i Tychówko

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Głaz Trygław

Miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

pomnik w miejscu Stalagu – 24-05-2010 r.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W Tychowie, w zachodniej części wsi węzeł dwóch znakowanych szlaków czerwonych:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Ellwart, Pomorze Środkowe. Przewodnik turystyczny, Region, Gdynia 1999, ISBN 83-87400-26-2.
  • Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski, Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik, Sport i Turystyka, Warszawa 2001, ISBN 83-7200-583-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]