Tychowo (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 53°55′42″N 16°15′29″E/53,928333 16,258056

Tychowo
gmina miejsko-wiejska
Herb
Herb gminy
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Burmistrz Elżbieta Wasiak
Powierzchnia 350,45 km²
Liczba sołectw 20
Liczba miejscowości 45
Ludność (2014)
 • liczba ludności
 • gęstość
 • urbanizacja

7000
20 osób/km²
36,1 %
Strefa numeracyjna (+48) 94
Tablice rejestracyjne ZBI
Położenie gminy na mapie powiatu
Tychowo gm.png
TERYT 3201043
Urząd gminy
ul. Bobolicka 17, 78-220
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa gminy

Tychowogmina miejsko-wiejska[1] w powiecie białogardzkim, w województwie zachodniopomorskim. Siedzibą gminy jest miasto Tychowo.

Według danych z 30 czerwca 2014 r. gmina miała 7000 mieszkańców[2].

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 9., ludność 55.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gmina leży na Równinie Białogardzkiej. W okolicach wsi Warnino znajduje się rezerwat przyrody Cisy Tychowskie. Przez gminę przepływają: Parsęta oraz jej 2 dopływy: Liśnica i Dębnica, wszystkie dostępne dla kajaków (Liśnica na odcinku od Borzysławia do ujścia). Przez wschodnią część gminy przepływa Chotla zasilająca Radew, duży dopływ Parsęty. Tereny leśne zajmują 56% powierzchni gminy, a użytki rolne 37%.

Według danych z 1 stycznia 2014 r. powierzchnia gminy wynosiła 350,45 km²[3]. Gmina stanowi 41,5% powierzchni powiatu.

Sąsiednie gminy:

Najwyższy punkt gminy znajduje się koło Nowego Dębna i liczy 150 m n.p.m.

Do 31 grudnia 1998 r. wchodziła w skład województwa koszalińskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane z 30 czerwca 2008:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 7003 100 3537 51 3466 49

Gminę zamieszkuje 14,5% ludności powiatu. Na 1 km² przypada 20 osób – tym samym jest to gmina o najmniejszej gęstości zaludnienia w powiecie.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Na terenie gminy ustanowiono podstrefę Tychowo – Słupskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, która obejmuje 1 kompleks o powierzchni 5,04 ha. Tereny podstrefy zlokalizowane są w Tychowie[4][5]. Przedsiębiorcy podejmujący działalność gospodarczą na terenie podstrefy mogą skorzystać z pomocy publicznej w formie zwolnienia z części podatku dochodowego CIT lub części dwuletnich kosztów pracy[6].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Przez gminę prowadzą dwie drogi wojewódzkie:

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Tychowo uzyskało połączenie kolejowe w 1878 r. po wybudowaniu odcinka linii Kołobrzeg – Poznań z Białogardu do Szczecinka. W 1988 r. linia została zelektryfikowana. Przez północną część gminy prowadziła otwarta w 1895 r. kolej wąskotorowa o prześwicie toru 750 mm łącząca Białogard Wąsk. ze Świelinem. W 1948 r. zmieniono jej prześwit na 1000 mm. W 1996 r. została zamknięta. Obecnie w gminie (na trasie linii normalnotorowej) czynne są 2 stacje: Podborsko i Tychowo.

Poczta[edytuj | edytuj kod]

W gminie czynny jest jeden urząd pocztowy: Tychowo (nr 78-220).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Gmina Tychowo utworzyła 20 jednostek pomocniczych gminysołectw[7]: Borzysław, Bukowo, Bukówko, Czarnkowo, Dobrowo, Drzonowo Białogardzkie, Kikowo, Kowalki, Modrolas, Motarzyn, Pobądz, Sadkowo, Słonino, Smęcino, Stare Dębno, Trzebiszyn, Tyczewo, Warnino, Wicewo i Zaspy Wielkie. Osobną jednostką jest także miasto Tychowo.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Miasto
Tychowo
Wsie
Doble, Dzięciołowo, Krosinko, Osówko, Podborsko, Radzewo, Słonino, Borzysław, Bukówko, Czarnkowo, Dobrowo, Drzonowo Białogardzkie, Kikowo, Kowalki, Motarzyn, Pobądz, Retowo, Sadkowo, Smęcino, Stare Dębno, Trzebiszyn, Tyczewo, Warnino, Wicewo i Zaspy Wielkie
Osady
Buczki, Bukowo, Dobrochy, Giżałki, Kościanka, Liśnica, Modrolas, Nowe Dębno, Rozłazino, Rudno, Skarszewice, Sławomierz, Solno, Trzebiec, Wełdkowo, Wełdkówko, Zastawa i Żukówek
Przysiółki
Dobrówko
Niezamieszkane miejscowości
Bąbnica, Głuszyna i Tychówko

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Głaz Trygław

Miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

pomnik w miejscu Stalagu – 24-05-2010 r.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W Tychowie, w zachodniej części wsi węzeł dwóch znakowanych szlaków czerwonych:

Przypisy

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2009 r. ws. utworzenia, ustalenia granic i nazw gmin oraz siedzib ich władz, ustalenia granic niektórych miast oraz nadania niektórym miejscowościom statusu miasta (Dz. U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000)
  2. Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2014 r. (Stanu w dniu 30 VI 2014 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-10-28. ISSN 1734-6118.
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2014 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2014-07-24. ISSN 1505-5507.
  4. Podstrefa "Tychowo". Pomorska Agencja Rozwoju Regionalnego SA. [dostęp 2014-11-16].
  5. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. ws. słupskiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 836)
  6. Korzyści podatkowe. Pomorska Agencja Rozwoju Regionalnego SA. [dostęp 2014-11-16].
  7. Uchwały Rady Miejskiej z 31-01-2012 r. nr XIII/110/12 i nr XIII/111/12

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Ellwart, Pomorze Środkowe. Przewodnik turystyczny, Region, Gdynia 1999, ISBN 83-87400-26-2.
  • Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski, Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik, Sport i Turystyka, Warszawa 2001, ISBN 83-7200-583-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]