Typ 3 Chi-Nu
| Typ 3 Chi-Nu | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Japonia |
| Typ pojazdu | czołg średni |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 5 osób |
| Historia | |
| Prototypy | 1944 |
| Egzemplarze | 60 egz. |
| Dane techniczne | |
| Silnik | silnik wysokoprężny Mitsubishi Typ 100 o mocy 176,6 kW przy 2000 obr/min |
| Pancerz | 20-50 mm |
| Długość | 5730 mm |
| Szerokość | 2333 mm |
| Wysokość | 2610 mm |
| Prześwit | 420 mm |
| Masa | bojowa: 18 800 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 39 km/h |
| Zasięg | 210 |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 100 cm |
| Rowy (szer.) | 250 cm |
| Kąt podjazdu | 78 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x armata czołgowa Typ 3 kalibru 75 mm (55 nab.) 1 x czkm Typ 97 kalibru 7,7 mm |
|
Typ 3 Chi-Nu - japoński czołg średni z okresu II wojny światowej.
W 1941 roku armia japońska rozpoczęła testy prototypu czołgu Typ 1 Chi-He. Łączył on napęd, układ jezdny i uzbrojenie czołgu Typ 97 Shinhoto Chi-Ha, ale kadłub i wieżę skonstruowano od nowa. W następnych latach czołg ten był produkowany seryjnie, ale trwały prace nad zamocowaniem w tym czołgu armaty o większym kalibrze. W 1944 roku powstał prototyp wykorzystujący podwozie czołgu Typ 1, ale wyposażony w nową wieżę z zamontowaną armatą czołgową kalibru 75 mm Typ 3. Nowa armata miała niskie własności balistyczne, ale montaż silniejszej nie był na tym podwoziu możliwy. Do zakończenia wojny wyprodukowano 60 czołgów Typ 3 Chi-Nu. Zostały one skierowane do 3 Dywizji Pancernej broniącej Wysp Japońskich.
Czołg Typ 3 Chi-Nu miał klasyczną konstrukcję. W tylnej części nitowanego kadłuba umieszczono sześciocylindrowy silnik wysokoprężny. Układ jezdny składał się z sześciu kół jezdnych, koła napędowego, napinającego i trzech rolek podtrzymujących gąsienicę. Cztery środkowe koła jezdne były zblokowane po dwa i amortyzowane poziomymi resorami śrubowymi, Koła skrajne były zawieszone niezależnie i amortyzowane ukośnymi resorami śrubowymi. Czołg był uzbrojony w armatę czołgową kalibru 75 mm Typ 3. Uzbrojeniem dodatkowym był czołgowy karabin maszynowy Typ 97zamocowany w kadłubie, obok kierowcy. Załoga składała się z kierowcy, strzelca kadłubowego km, celowniczego, ładowniczego i dowódcy.
Bibliografia [edytuj]
- Ledwoch, J., Solarz, J.: Czołgi japońskie 1938-1945. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1998. ISBN 83-7219-006-2.
|
||||||||||||||||||||||||||
