Typ 59

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Typ 59
Typ 59-II
Typ 59-II
Dane podstawowe
Państwo  Chiny
Typ pojazdu czołg podstawowy I generacji
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 osoby
Historia
Egzemplarze 9500 szt.
Dane techniczne
Silnik Typ 12150L o mocy 382 kW przy 2000 obr/min
Poj. zb. paliwa 1250 dm³
Długość 9000 mm
kadłuba: 6040 mm
Szerokość 3270 mm
Wysokość 2590 mm (do stropu wieży)
Prześwit 425 mm
Masa bojowa: 36 000 kg
Moc jedn. 10,6 kW/t
Nacisk jedn. 0,08 MPa
Osiągi
Prędkość 50 km/h
Zasięg 440 (zbiorniki wewnętrzne)
600 (ze zbiornikami dodatkowymi)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 1,4 m
Rowy (szer.) 2,7 m
Ściany (wys.) 0,8 m
Kąt podjazdu 60
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata czołgowa kalibru 100 mm

1-2 ckm kalibru 7,62 mm
1 x przeciwlotniczy wkm kalibru 12,7 mm

Typ 59chiński czołg podstawowy, wersja licencyjna czołgu T-54.

Pod koniec lat 50. ZSRR przekazał ChRL licencję na produkcję czołgów T-54. Początkowo w ChRL produkowano czołgi identyczne z radzieckimi, ale z czasem zaczęto wprowadzać w nich zmiany powodujące ze coraz bardziej zaczęły się różnić od pojazdów produkcji ZSRR. Jednocześnie z produkcją coraz nowszych wersji czołgu Typ 59 trwała prawdopodobnie modernizacja wcześniej wyprodukowanych wozów. W wersji oznaczonej Typ 59-1 zainstalowano wyposażenie noktowizyjne, dalmierze laserowe i nowoczesne przyrządy obserwacyjne. Typ 59-1 produkowano w zakładach nr 617 w latach 1979-1987. Powstała także wprowadzona do uzbrojenia armii chińskiej wersja Typ 59-II uzbrojona w armatę czołgową kalibru 105 mm z dwupłaszczyznową stabilizacją, układem automatycznego ładowania oraz nowoczesnym SKO. W tej wersji czołgu zmieniono silnik na nowy o mocy 434 kW (590 KM) Czołgi Typu 59 eksportowano do Albanii, Bangladeszu, Kambodży, Konga, KRLD, Tanzanii, Wietnamu i Zimbabwe. W roku 1979 starły się ze sobą w trakcie konfliktu chińsko-wietnamskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Użycki B., Begier T., Sobala S.: Współczesne gąsienicowe wozy bojowe. Warszawa: Wydawnictwo Lampart, 1996. ISBN 83-86776-09-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]