Typ 97 Shinhoto Chi-Ha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typ 97 Shinhoto Chi-Ha
Typ 97 Shinhoto Chi-Ha
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Typ pojazdu czołg średni
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 osoby
Historia
Prototypy 1940
Egzemplarze 930 szt.
Dane techniczne
Silnik silnik wysokoprężny Mitsubishi o mocy 125,1 kW przy 2000 obr/min
Pancerz 8-25 mm
Długość 5500 mm
Szerokość 2338 mm
Wysokość 2380 mm
Prześwit 400 mm
Masa bojowa: 15 800 kg
Osiągi
Prędkość 38 km/h
Zasięg 210
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 100 cm
Rowy (szer.) 250 cm
Ściany (wys.) 90 cm
Kąt podjazdu 75
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata czołgowa Typ 1 kalibru 47 mm (120 nab.)

2 x czkm Typ 97 kalibru 7,7 mm (2745 nab.)

Typ 97 Shinhoto Chi-Ha – japoński czołg średni z okresu II wojny światowej.

W 1937 roku do uzbrojenia armii japońskiej wprowadzono czołg średni Typ 97 Chi-Ha. W 1938 i 1939 roku jednostki uzbrojone w te czołgi wzięły udział w walkach nad jeziorem Chasan i rzeką Chalchyn gol. Starły się tam z radzieckimi czołgami T-26 i BT. Walki te wykazały że używane przez Japończyków armaty czołgowe są już przestarzałe i nie są w stanie skutecznie zwalczać pojazdów opancerzonych. Problemem było także przegrzewanie się silników.

W 1940 roku powstał prototyp nowego czołgu - zmodernizowanej wersji czołgu Typ 97. Miał on nową, powiększoną wieżę z nowoczesną armatą czołgową Typ 1. Zmodyfikowano także i wydłużono tylną część kadłuba pancernego dzięki czemu polepszyło się chłodzenie silnika. Czołgi Shinhoto Chi-Ha zostały po raz pierwszy użyte podczas walk na Półwyspie Bataan. Później walczyły w Birmie, Chinach i na Okinawie. Zdobyte na Japończykach czołgi Typ 97 Shinhoto Chi-Ha były używane przez oddziały chińskie zarówno komunistyczne jak i Kuomintangu.

Czołg Typ 97 Shinhoto Chi-Ha miał klasyczną konstrukcję. W tylnej części nitowanego kadłuba umieszczono sześciocylindrowy silnik wysokoprężny. Układ jezdny składał się z sześciu kół jezdnych, koła napędowego, napinającego i trzech rolek podtrzymujących gąsienicę. Cztery środkowe koła jezdne były zblokowane po dwa i amortyzowane poziomymi resorami śrubowymi, Koła skrajne były zawieszone niezależnie i amortyzowane ukośnymi resorami śrubowymi.

Czołg był początkowo uzbrojony w armatę czołgową kalibru 57 mm Typ 1 z elewacją od +11° do −9°[1], ale w roku 1942 otrzymał nową wieżę z działem 47 mm Typ 97, które nadawało pociskom większą prędkość początkową, a tym samym poprawiało ich zdolności penetracyjne. Działa te używały tej samej amunicji co japońskie działa przeciwpancerne 47 mm[2].

Uzbrojeniem dodatkowym były dwa czołgowe karabiny maszynowe Typ 97 z których jeden zamocowany był z tyłu wieży, a drugi obok kierowcy. Załoga składała się z kierowcy, strzelca kadłubowego km, celowniczego i dowódcy.

Przypisy

  1. The Encyclopedia of Weapons..., s.19.
  2. The Encyclopedia of Weapons..., s.186.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch, Jacek Solarz: Czołgi japońskie 1938-1945. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1998. ISBN 83-7219-006-2.
  • The Encyclopedia of Weapons of World War II. Chris Bishop (General Editor). New York: Barnes & Noble Books, 1998. ISBN 0-7607-1022-8.