Typ 97 Shinhoto Chi-Ha
| Typ 97 Shinhoto Chi-Ha | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Japonia |
| Typ pojazdu | czołg średni |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 4 osoby |
| Historia | |
| Prototypy | 1940 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | silnik wysokoprężny Mitsubishi o mocy 125,1 kW przy 2000 obr/min |
| Pancerz | 8-25 mm |
| Długość | 5500 mm |
| Szerokość | 2338 mm |
| Wysokość | 2380 mm |
| Prześwit | 400 mm |
| Masa | bojowa: 15 800 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość | 38 km/h |
| Zasięg | 210 |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 100 cm |
| Rowy (szer.) | 250 cm |
| Ściany (wys.) | 90 cm |
| Kąt podjazdu | 75 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x armata czołgowa Typ 1 kalibru 47 mm (120 nab.) 2 x czkm Typ 97 kalibru 7,7 mm (2745 nab.) |
|
Typ 97 Shinhoto Chi-Ha – japoński czołg średni z okresu II wojny światowej.
W 1937 roku do uzbrojenia armii japońskiej wprowadzono czołg średni Typ 97 Chi-Ha. W 1938 i 1939 roku jednostki uzbrojone w te czołgi wzięły udział w walkach nad jeziorem Chasan i rzeką Chalchyn gol. Starły się tam z radzieckimi czołgami T-26 i BT. Walki te wykazały że używane przez Japończyków armaty czołgowe są już przestarzałe i nie są w stanie skutecznie zwalczać pojazdów opancerzonych. Problemem było także przegrzewanie się silników.
W 1940 roku powstał prototyp nowego czołgu - zmodernizowanej wersji czołgu Typ 97. Miał on nową, powiększoną wieżę z nowoczesną armatą czołgową Typ 1. Zmodyfikowano także i wydłużono tylną część kadłuba pancernego dzięki czemu polepszyło się chłodzenie silnika. Czołgi Shinhoto Chi-Ha zostały po raz pierwszy użyte podczas walk na Półwyspie Bataan. Później walczyły w Birmie, Chinach i na Okinawie. Zdobyte na Japończykach czołgi Typ 97 Shinhoto Chi-Ha były używane przez oddziały chińskie zarówno komunistyczne jak i Kuomintangu.
Czołg Typ 97 Shinhoto Chi-Ha miał klasyczną konstrukcję. W tylnej części nitowanego kadłuba umieszczono sześciocylindrowy silnik wysokoprężny. Układ jezdny składał się z sześciu kół jezdnych, koła napędowego, napinającego i trzech rolek podtrzymujących gąsienicę. Cztery środkowe koła jezdne były zblokowane po dwa i amortyzowane poziomymi resorami śrubowymi, Koła skrajne były zawieszone niezależnie i amortyzowane ukośnymi resorami śrubowymi.
Czołg był początkowo uzbrojony w armatę czołgową kalibru 57 mm Typ 1 z elewacją od +11° do −9°[1], ale w roku 1942 otrzymał nową wieżę z działem 47 mm Typ 97, które nadawało pociskom większą prędkość początkową, a tym samym poprawiało ich zdolności penetracyjne. Działa te używały tej samej amunicji co japońskie działa przeciwpancerne 47 mm[2].
Uzbrojeniem dodatkowym były dwa czołgowe karabiny maszynowe Typ 97 z których jeden zamocowany był z tyłu wieży, a drugi obok kierowcy. Załoga składała się z kierowcy, strzelca kadłubowego km, celowniczego i dowódcy.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Janusz Ledwoch, Jacek Solarz: Czołgi japońskie 1938-1945. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1998. ISBN 83-7219-006-2.
- The Encyclopedia of Weapons of World War II. Chris Bishop (General Editor). New York: Barnes & Noble Books, 1998. ISBN 0-7607-1022-8.
|
||||||||||||||||||||||||||
