Tytus Flawiusz Sabinus (I)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tytus Flawiusz Sabinus – poborca podatkowy w Azji, ojciec cesarza Wespazjana.

Był synem Tytusa Flawiusza Petrona, mieszkańca Reate (obecnie Rieti), zajmującego się licytacjami publicznymi, i Tertulli.

Był poborcą podatku czterdziestej części (quadragesima, podatek portowy) w Azji, a w tamtejszych miastach wystawiano mu nawet pomniki z podpisem "Rzetelnemu poborcy". Później zajmował się pożyczkami na procent w kraju Helwetów (obecnie na terenie Szwajcarii), gdzie zmarł.

Był żonaty z Wespazją Pollą z Nursji, córką Wespazjusza Polliona, trzykrotnego trybuna wojskowego i prefekta obozu. Miał z nią córkę, która nie dożyła nawet roku, oraz dwóch synów: Sabinusa (II) i Wespazjana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Swetoniusz, Wespazjan 1. 5, (w:) Swetoniusz, Żywoty Cezarów, tłum. J. Niemirska-Pliszczyńska, Wrocław - Warszawa - Kraków 1965, s. 412-413, 417.

Opracowania[edytuj | edytuj kod]