Tywa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tywa
Lokalizacja Europa
 Polska
Źródło Góralice na płd. od Trzcińska-Zdroju
Ujście Odra
na płd. od Gryfina
53°13′52″N 14°28′39″E/53,231111 14,477500
Długość 47,9 km
Powierzchnia zlewni 264,5 km²
Średni przepływ 0,71 m³/s ujście
Rzeki Polski

Tywa (niem. Thue) – niewielka rzeka w województwie zachodniopomorskim, prawy dopływ dolnej Odry.

Długość rzeki wynosi 47,9 km, powierzchnia zlewni 264,5 km²[1], przepływ miarodajny SNQ obliczony dla przekroju ujściowego rzeki - 0,71 m³/s[2]. Zlewnia ma charakter rolniczy, 68,42% zajmują grunty orne, pozostałą część zaś użytki zielone (7,84%) i wody (2,8%). Średnia szerokość koryta waha się od 1 m w rejonie źródłowym do 6 m w środkowym biegu rzeki. Jest rzeką stosunkowo płytką, maksymalna głębokość to 0,79 m w odcinku środkowym, natomiast minimalna 0,18 m w rejonie źródłowym.

Źródło Tywy znajduje się w Góralicach, uchodzi zaś do Odry Wschodniej - Regalicy poprzez kanał ciepłowniczy elektrowni "Dolna Odra". Przepływa przez 8 jezior rynnowych: Trzcińskie, Dołgie (Dłużyna), Grzybno (Leśne), Grodzkie, Długie, Długie Bańskie (Dłużec), Mostowe, Święte.

Większe miejscowości nad Tywą: Trzcińsko-Zdrój, Strzeszów, Swobnica, Banie, Lubanowo, Tywica.

Pierwsza wzmianka z 1212 r. odnotowuje nazwę Tyua, kolejne Tywa (1226, 1305), Tywe (1234), Thue (do 1945 r.)[3].

Przypisy

  1. Odpowiednio 48,5 km oraz 256,4 km² według Małgorzata Raczyńska, Joanna Żurawska, Stanisław Czachorowski. Chruściki rzeki Rurzycy i Tywy na Nizinie Szczecińskiej (Północno-Zachodnia Polska). „Przegląd Przyrodniczy”. XI, 1, s. 18-19, 2000. Świebodzin: Klub Przyrodników. 
  2. 4.5.1. Sieć rzeczna. W: Abrys Technika: Program Ochrony Środowiska Miasta i Gminy Gryfino. Poznań: 2004-04. [dostęp 2009-11-28].
  3. Ewa Rzetelska-Feleszko, Jerzy Duma: Nazwy rzeczne Pomorza między dolną Wislą a dolną Odrą. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1977, s. 127.