Ułar ałtajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ułar ałtajski
Tetraogallus altaicus[1]
(Gebler, 1836)
Ułar ałtajski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Tetraogallus
Gatunek ułar ałtajski
Synonimy
  • Perdix altaica Gebler, 1836[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ułar ałtajski (Tetraogallus altaicus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje Azję. Osiadły.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Gatunek monotypowy

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Od podobnego Ułara tybetańskiego różni się brakiem czarnego kreskowania na białym spodzie ciała oraz czarno nakrapianą piersią.

Wygląd zewnętrzny: Obie płci ubarwione podobnie, samica jest pozbawiona ostróg. Młode można odróżnić po zaostrzonych i wytartych zewnętrznych lotkach pierwszorzędowych.

Rozmiary: długość ciała ok. 57 cm

Masa ciała: samiec ok. 3000 g, samica ok. 2500 g

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Step, górskie łąki i tundra górska od 400 m. n. p. m. do linji wiecznego śniegu.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Południowa Syberia, Mongolia, Chiny i Kazachstan

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Głównie pokarm roślinny: bulwy, cebule, nasiona, pędy i jagody (np. berberysu). Latem uzupełnia dietę owadami.

Tryb życia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek osiadły, ale w śnieżne zimy może przemieszczać się w obszary z cieńszą pokrywą śniegu.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo zakładane na ziemi, wyściełane piórami

Okres lęgowy: Jaja zwykle składane w marcu, dokładny termin zależy od pogody, środowiska i wieku ptaka.

Jaja: od 4 do 15

Wysiadywanie: 28 dni, wyłącznie przez samicę.

Młode osiągają dojrzałość po roku.

Status, zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Kategoria zagrożenia wg Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: gatunek najmniejszej troski (LC).

Przypisy

  1. Tetraogallus altaicus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Altai Snowcock (Tetraogallus altaicus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-22].
  3. Tetraogallus altaicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 483. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)