Ułudka wiosenna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ułudka wiosenna
`Moench`
`Moench`
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rodzina ogórecznikowate
Rodzaj ułudka
Gatunek ułudka wiosenna
Nazwa systematyczna
Omphalodes verna Moench.
Methodus 420. 1794
Synonimy

Cynoglossum omphaloides L.[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Ułudka wiosenna (Omphalodes verna Moench) – gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). Pochodzi ze środkowej i południowo-wschodniej Europy[2]. Jest uprawiana w wielu krajach jako roślina ozdobna (w Polsce rzadko), czasami dziczeje z upraw[3].

Morfologia i biologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina o częściowo zimozielonych liściach, hemikryptofit i wysokości do ok. 20 cm[4]. Część liści w różyczce liściowej. Są pojedyncze, sercowato-jajowate, duże, długoogonkowe. Kwiaty zebrane w luźne szczytowe grona. U typowej formy są jasnoniebieskie z białym oczkiem (złożonym z białych osklepek). Mają średnicę 7-15 mm i z wyjątkiem najniższego nie posiadają przysadek[5]. Łatki korony są krótkie i stępione. Kwitnie od kwietnia do maja. Liczba chromosomów 2n = 48[3].

Morfologia
Kwiat

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Ułudka wiosenna mylona jest z niezapominajką skąpokwiatową (Myosotis sparsiflora Pohl), od której najbardziej różni się owocami.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Nadaje się jako roślina okrywowa lub do alpinarium. Może być uprawiana w strefach 6-9, w rejonach zimniejszych wymaga okrycia na zimę[4]. Oprócz typowej formy uprawiane są kultywary różniące się kolorem kwiatów, wielkością. Gleba powinna być stale wilgotna i przepuszczalna. Rozmnnaża się przez wysiew nasion wczesną wiosną wprost do gruntu, lub jesienią przez podział[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  3. 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. 4,0 4,1 4,2 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  5. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.