Ułudka wiosenna
| Ułudka wiosenna | |
|---|---|
 `Moench`
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rodzina | ogórecznikowate |
| Rodzaj | ułudka |
| Gatunek | ułudka wiosenna |
| Nazwa systematyczna | |
| Omphalodes verna Moench. Methodus 420. 1794 |
|
| Synonimy | |
|
Cynoglossum omphaloides L.[2] |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Ułudka wiosenna (Omphalodes verna Moench) – gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). Pochodzi ze środkowej i południowo-wschodniej Europy[2]. Jest uprawiana w wielu krajach jako roślina ozdobna (w Polsce rzadko), czasami dziczeje z upraw[3].
Spis treści |
Morfologia i biologia [edytuj]
Bylina o częściowo zimozielonych liściach, hemikryptofit i wysokości do ok. 20 cm[4]. Część liści w różyczce liściowej. Są pojedyncze, sercowato-jajowate, duże, długoogonkowe. Kwiaty zebrane w luźne szczytowe grona. U typowej formy są jasnoniebieskie z białym oczkiem (złożonym z białych osklepek). Mają średnicę 7-15 mm i z wyjątkiem najniższego nie posiadają przysadek[5]. Łatki korony są krótkie i stępione. Kwitnie od kwietnia do maja. Liczba chromosomów 2n = 48[3].
Gatunki podobne [edytuj]
Ułudka wiosenna mylona jest z niezapominajką skąpokwiatową (Myosotis sparsiflora Pohl), od której najbardziej różni się owocami.
Zastosowanie i uprawa [edytuj]
Nadaje się jako roślina okrywowa lub do alpinarium. Może być uprawiana w strefach 6-9, w rejonach zimniejszych wymaga okrycia na zimę[4]. Oprócz typowej formy uprawiane są kultywary różniące się kolorem kwiatów, wielkością. Gleba powinna być stale wilgotna i przepuszczalna. Rozmnnaża się przez wysiew nasion wczesną wiosną wprost do gruntu, lub jesienią przez podział[4].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
- ↑ Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
