Ułus ojmiakoński
| Ułus | |||
| ojmiakoński |
|||
|
|||
| Położenie na mapie |
|||
| Państwo | |||
| Okręg federalny | Dalekowschodni | ||
| Republika | |||
| Ośrodek administracyjny | Ust-Nera | ||
| Powierzchnia | 32 200 km² | ||
| Ludność • liczba ludności • gęstość |
29 500 0,92 os./km² |
||
Ułus ojmiakoński (ros. Оймяконский улус, jakuc. Өймөкөөн улууhа) – ułus (jednostka podziału administracyjnego w rosyjskiej Jakucji, odpowiadająca rejonowi w innych częściach Rosji) we wschodniej części położonej na Syberii autonomicznej rosyjskiej republiki Jakucji.
Ułus ma powierzchnię ok. 32,2 tys. km²; na jego obszarze żyje ok. 29,5 tys. osób, zamieszkujących w 41 osadach.
Ośrodkiem administracyjnym ułusu jest osiedle typu miejskiego Ust-Niera. Nazwa ułusu pochodzi od położonej na jego obszarze miejscowości Ojmiakon, która jest znana jako najzimniejszy punkt północnej półkuli – 26 stycznia 1926 r. zanotowano tu temperaturę –71,2 °C.
Na terenie ułusu istnieje rozwinięte górnictwo, zwłaszcza złota.
Zobacz też[edytuj]
|
||||||||||