U-10 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-10
Historia
Stocznia Germania, Kilonia
Położenie stępki 22 kwietnia 1935
Wodowanie 13 sierpnia 1935
 Kriegsmarine
Wejście do służby 9 września 1935
Wycofanie ze służby 1 sierpnia 1944
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 279 t
w zanurzeniu 328 t
całkowita 414 t
Długość 42,7 m (kadłuba sztywnego 28,2 m)
Szerokość 4,08 m (kadłuba sztywnego 4,0 m)
Zanurzenie 3,9 m
Prędkość na powierzchni 13 w.

w zanurzeniu 7 w.

Zasięg 3100 Mm (8 w.) na powierzchni

43 Mm (4 w) w zanurzeniu

Załoga 3 oficerów + 22 podoficerów i marynarzy
Napęd
2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne SSW PGVV322/26, 402 KM (300 kW)
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm

U-10 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1935 roku. Wybrani dowódcy[1]: Kptlt. Hans Rudolf Rösing, Kptlt. Georg-Wilhelm Schulz, Kptlt. Rolf Mützelburg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Odbył 5 patroli bojowych na Morzu Północnym, podczas których zatopił 2 jednostki o łącznej pojemności 6356 BRT (luty 1940 roku). Przez większość służby używany jako okręt szkolny. Wycofany 1 sierpnia 1944 roku w Gdańsku i tam złomowany.

Przypisy

  1. Uwzględniono odznaczonych Krzyżem Rycerskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-10 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 23 października 2008].
  2. U-10 Typ IIB (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 26 lutego 2012].