U-143 (1940)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| U-143 | |
| Historia | |
| Położenie stępki | 3 stycznia 1940 Deutsche Werke AG, Kilonia |
| Wodowanie | 10 sierpnia 1940 |
 Kriegsmarine |
|
| Wejście do służby | 18 września 1940 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | nawodna 314 t, podwodna 364 t, całkowita 460 t |
| Długość | 43,97 m (kadłuba mocnego 29,8 m) |
| Szerokość | 4,92 m (kadłuba mocnego 4,00 m) |
| Zanurzenie | 125 m, 175 m (maks.), 3,95 m (na powierzchni) |
| Prędkość | 12,7 w. na powierzchni, 2 7,4 w. w zanurzeniu |
| Zasięg | 5650 Mm przy 8 w. na powierzchni 56 Mm przy 4 w. w zanurzeniu |
| Załoga | 4 oficerów, 22 podoficerów i marynarzy |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW) 2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW) |
|
| Uzbrojenie | |
| 3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 (od lipca 1940 zdwojone) działko przeciwlotnicze 20 mm |
|
| Wyposażenie lotnicze | |
| brak | |
U-143 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II D z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby we wrześniu 1940 roku. Wybrani dowódcy[1]: Oblt. Ernst Mengersen, Oblt. Helmut Möhlmann, Oblt. Harald Gelhaus.
Historia [edytuj]
Wykorzystywany głównie jako jednostka szkolna. Podczas ostatniego ze swoich czterech patroli bojowych zatopił statek handlowy – norweski frachtowiec „Inger” (1 409 BRT).
Poddany 5 maja 1945 roku na wyspie Helgoland, przebazowany z Wilhelmshaven do Loch Ryan w Szkocji. Zatopiony 22 grudnia 1945 roku podczas operacji Deadlight.
Przypisy
- ↑ Uwzględniono tylko odznaczonych Krzyżem Żelaznym
Bibliografia [edytuj]
- U-143 (ang.). [dostęp 26 grudnia 2011].
- U-143 Typ IID (pol.). [dostęp 26 grudnia 2011].
- Marek Twardowski. Operacja „Deadlight”. „Morza, Statki i Okręty”. III (6 (13)), s. 61-70, 1998. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1426-529X.
|
||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
