U-17 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-17
Historia
Stocznia Germania
Położenie stępki 1 lipca 1935
Wodowanie 14 listopada 1935
 Kriegsmarine
Wejście do służby 3 grudnia 1935
Wycofanie ze służby 6 lutego 1945
Los okrętu samozatopienie 5 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 279 t
w zanurzeniu 328 t
całkowita 414 t
Długość 42,7 m
Szerokość 4 m
Prędkość na powierzchni 13 w.
w zanurzeniu 7 w.
Napęd
na powierzchni, dwa silniki wysokoprężne
w zanurzeniu, dwa silniki elektryczne
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torped, 1 działko 20 mm
Załoga 25

U-17 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1935 roku[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okręt wziął udział w czterech patrolach bojowych, podczas których zatopił 3 niewielkie jednostki handlowe (w tym jedną za pomocą min) o łącznej pojemności 1825 BRT. Od maja 1940 roku wykorzystywany w roli jednostki szkolnej.

Wycofany z czynnej służby 6 lutego 1945 roku; zatopiony przez własną załogę 2 maja 1945 roku w Wilhelmshaven (operacja Regenbogen).

Przypisy

  1. Jednym z dowódców okrętu był Walter Sitek, wsławiony tym, że po zatopieniu w lutym 1942 U-581, na którym był oficerem, zdołał dopłynąć wpław 6 kilometrów do wyspy Pico (Azory), a następnie poprzez neutralną Hiszpanię dotrzeć do Niemiec. Później dowodził U-17, U-981 i U-3005.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-17 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 24 października 2008].
  2. U-17 Typ IIB (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 26 lutego 2012].
  3. U-581 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 5 marca 2009].