U-2518
| U-2518 | |
| Historia | |
| Stocznia | Blohm und Voss |
| Położenie stępki | sierpień 1944 |
| Wodowanie | październik 1944 |
 Kriegsmarine |
|
| Wejście do służby |  listopad 1944 1946 |
 Marine nationale |
|
| Wycofanie ze służby | maj 1945 1967 |
| Los okrętu | złomowany w 1969 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | nawodna: 1621 t podwodna: 1819 t całkowita: 2100 |
| Długość | 76,7 m |
| Szerokość | 6,6 m |
| Prędkość | nawodna: 15,5 w. podwodna 17,2 w. |
| Zasięg | na powierzchni: 15.500 Mm przy 10 w. pod wodą: 340 Mm przy 5 w. |
| Załoga | 57 |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne MAN M6V40/46KBB o mocy 4000 KM, 2 silniki elektryczne o mocy 5400 KM, 2 wyciszone silniki elektryczne o mocy 222 KM, 2 śruby napędowe | |
| Uzbrojenie | |
| 2 podwójne działka przeciwlotnicze 20 mm 6 wyrzutni torpedowych na dziobie, 23 torpedy. |
|
| Następna nazwa | Roland Morillot (1946-67; ) |
U-2518 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu XXI z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1944 roku; po wojnie przejęty przez Francję. Jeden z 8 okrętów tego typu, które przetrwały wojnę[1].
Zamówienie na budowę okrętu zostało złożone w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 16 sierpnia 1944. Wodowanie nastąpiło 4 października 1944, wejście do służby 4 listopada 1944. Jedynym dowódcą był Oblt. (potem Kptlt.) Friedrich Weidner.
Okręt odbywał szkolenie w 31. Flotylli, od 1 kwietnia służył w 11. Flotylli jako okręt bojowy. Nie odbył żadnego patrolu bojowego, nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.
Poddany w Horten (Norwegia) w maju 1945. Przebazowany do Oslo, potem do portu Lisahally (Irlandia Północna), który osiągnął 7 czerwca 1945. Przekazany Francji 14 lutego 1946, wcielony do marynarki francuskiej jako Roland Morillot, później Q426. Wycofany w październiku 1967, złomowany w 1969.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- www.uboat.net: U-2518 (ang.). [dostęp 5 marca 2009].
- www.ubootwaffe.net: U-2518 (ang.). [dostęp 5 marca 2009].
.svg){kind=small}
