U-2518

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-2518
Historia
Stocznia Blohm und Voss
Położenie stępki sierpień 1944
Wodowanie październik 1944
 Kriegsmarine
Wejście do służby III Rzesza Niemiecka listopad 1944
Francja 1946
 Marine nationale
Wycofanie ze służby III Rzesza Niemiecka maj 1945
Francja 1967
Los okrętu złomowany w 1969
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna: 1621 t
podwodna: 1819 t
całkowita: 2100
Długość 76,7 m
Szerokość 6,6 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M6V40/46KBB o mocy 4000 KM, 2 silniki elektryczne o mocy 5400 KM, 2 wyciszone silniki elektryczne o mocy 222 KM, 2 śruby napędowe
Prędkość nawodna: 15,5 w.
podwodna 17,2 w.
Zasięg na powierzchni: 15.500 Mm przy 10 w.
pod wodą: 340 Mm przy 5 w.
Uzbrojenie
2 podwójne działka przeciwlotnicze 20 mm
6 wyrzutni torpedowych na dziobie, 23 torpedy.
Załoga 57
Następna nazwa Roland Morillot (1946-67; Francja)

U-2518 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu XXI z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1944 roku; po wojnie przejęty przez Francję. Jeden z 8 okrętów tego typu, które przetrwały wojnę[1].

Zamówienie na budowę okrętu zostało złożone w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 16 sierpnia 1944. Wodowanie nastąpiło 4 października 1944, wejście do służby 4 listopada 1944. Jedynym dowódcą był Oblt. (potem Kptlt.) Friedrich Weidner.

Okręt odbywał szkolenie w 31. Flotylli, od 1 kwietnia służył w 11. Flotylli jako okręt bojowy. Nie odbył żadnego patrolu bojowego, nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.

Poddany w Horten (Norwegia) w maju 1945. Przebazowany do Oslo, potem do portu Lisahally (Irlandia Północna), który osiągnął 7 czerwca 1945. Przekazany Francji 14 lutego 1946, wcielony do marynarki francuskiej jako Roland Morillot, później Q426. Wycofany w październiku 1967, złomowany w 1969.

Przypisy

  1. Pozostałe to: U-2513, U-2529, U-3008, U-3017, U-3035, U-3041, U-3515. Dodatkowo U-2540 został podniesiony z dna w 1957 i wcielony do Bundesmarine jako jednostka doświadczalna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-2518 (ang.). [dostęp 5 marca 2009].
  2. www.ubootwaffe.net: U-2518 (ang.). [dostęp 5 marca 2009].