U-40 (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-40
Historia
Stocznia AG Weser, Brema
Położenie stępki 1 lipca 1938
Wodowanie 9 listopada 1938
 Kriegsmarine
Wejście do służby 11 lutego 1939
Los okrętu zatopiony 13 października 1939
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 1032 tony,
podwodna 1152 tony
Długość 76,6 m
(kadłuba mocnego 58,7 m)
Szerokość 6,5 m
(kadłuba mocnego 4,4 m)
Zanurzenie 4,7 m na powierzchni
głębokość zanurzenia 230 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW)
2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW)
Prędkość 18,2 w na powierzchni
7,7 w w zanurzeniu
Zasięg 10.500 Mm przy 10 w. na powierzchni
78 Mm przy 4 w. w zanurzeniu
Uzbrojenie
4 dziobowe + 2 rufowe wyrzutnie torpedowe 533 mm, 22 torpedy,
1 działo 105 mm,
1 działko 37 mm plot,
1 działko 20 mm plot
Załoga 48 - 56 osób

U-40 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IX A z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1939.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na budowę okrętu podwodnego zostało złożone w stoczni AG Weser w Bremie 29 lipca 1936. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 1 lipca 1938. Wodowanie nastąpiło 9 listopada 1938, wejście do służby 11 lutego 1939.

Okręt wchodził w skład 6. Flotylli U-Bootów; dowódcami byli kolejno: Kptlt. Werner von Schmidt i Kptlt. Wolfgang Barten.

U-40 odbył 3 patrole bojowe, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika. W październiku 1939 wraz z innymi 5 okrętami miał wziąć udział w pierwszym w tej wojnie "wilczym stadzie". Z powodu opóźnienia nakazano wybrać krótszą drogę przez kanał La Manche na miejsce spotkania na południowy zachód od Irlandii.

Decyzja ta okazała się fatalną w skutkach – 13 października 1939 U-40 wszedł na minę w Cieśninie Kaletańskiej i błyskawicznie zatonął. 9 marynarzy zdołało opuścić tonącą jednostkę, jednak jeden z nich zginął podczas ewakuacji, 5 kolejnych zmarło później z powodu wychłodzenia; trzech pozostałych przy życiu uratował niszczyciel HMS "Boreas".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Innes McCartney: Lost Patrols: Submarine Wrecks of the English Channel. Penzance: Periscope Publishing Ltd, 2003. ISBN 1904381049.
  2. www.uboat.net: U-40 (ang.). [dostęp 27 października 2008].