U-581

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-581
Klasa okręt podwodny
Typ VII C
Historia
Stocznia Blohm und Voss
Położenie stępki 25 września 1940
Wodowanie 12 czerwca 1941
 Kriegsmarine
Wejście do służby 31 lipca 1941
Los okrętu zatopiony 2 lutego 1942
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

769 t
871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Zanurzenie testowe 230 m
Obliczona głębokość krytyczna:
250–295 m
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17,7 w.
7,6 w.
Zasięg na powierzchni:
8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu:
80 Mm (4 w.)
Załoga 44 do 52
Napęd
spalinowo-elektryczny
Na powierzchni:
Dwa turbodoładowane,
6 cylindrowe silniki
wysokoprężne M6V 40/46,
Germaniawerft, o łącznej mocy
od 2800 do 3200 KM (2400 kW)
przy 470 do 490 obr/min.
W zanurzeniu:
Dwa silniki elektryczne
AEG GU 460/8-276
o łącznej mocy 750 KM
i rozwijające max 296 obr/min.
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14),
lub 39 min TMB,
lub 26 min TMA,
działo 88 mm,
działko 20 mm,
karabin maszynowy MG 42

U-581 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941 roku. Jedynym dowódcą był Kptlt. Werner Pfeifer.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okręt został wcielony do 5. Flotylli U-Bootów celem treningu i zgrania załogi. Od grudnia 1941 roku w 7. Flotylli jako jednostka bojowa.

Odbył dwa patrole bojowe, podczas których zatopił (prawdopodobnie) jeden okręt pomocniczy – brytyjski trawler ZOP HMS "Rosemonde" (364 t).

Celem drugiego patrolu U-581 na początku 1942 roku miały być wody wokół Nowej Fundlandii, ale wiadomość o storpedowaniu brytyjskiego transportowca wojska "Llangibby Castle" przez U-402 w pobliżu Azorów spowodowała zmianę rozkazów. Uszkodzony statek schronił się w neutralnym porcie Horta na wyspie Faial. Władze portugalskie zezwoliły na dwutygodniowy postój celem naprawy uszkodzeń, jednak przedłużenie tego okresu skutkowałoby internowaniem statku. U-Boot dostał się do portu, ale kamienny pirs osłaniał nieprzyjacielską jednostkę. 2 lutego 1942 roku U-581 został wykryty przez brytyjskie niszczyciele. HMS "Westcott" zaatakował go bombami głębinowymi i staranował. Zginęło 4 członków załogi okrętu podwodnego; 41 rozbitków zostało uratowanych przez załogi alianckich okrętów (drugim był niszczyciel eskortowy HMS "Croome"). Drugi oficer, Walter Sitek, zdołał dopłynąć wpław 6 kilometrów do wyspy Pico (Azory), a następnie poprzez neutralną Hiszpanię dotrzeć do Niemiec. Później dowodził U-17, U-981 i U-3005.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów [T. 1], Myśliwi 1939-1942. Warszawa: Magnum, [1998], s. 515-518. ISBN 8385852263.
  2. U-581 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 8 lutego 2012].
  3. "U 581" : Interrogation of Survivors (ang.). www.uboatarchive.net. [dostęp 8 lutego 2012].