U-58 (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-58
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Deutsche Werke AG, Kilonia
Położenie stępki 28 września 1937
Wodowanie 12 października 1938
 Kriegsmarine
Wejście do służby 4 lutego 1939
Los okrętu samozatopienie 3 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

291 t
341 t
Długość 43,9 m
Szerokość 4,08 m
Zanurzenie 3,82
Zanurzenie testowe 100 m
Obliczona głębokość krytyczna:
150 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW)
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

12 w.
7 w.
Zasięg 6100 km (3800 Mm) przy 8 w. (15 km/h) na powierzchni
67 km (32 Mm) przy 4 w. (7 km/h ) w zanurzeniu
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm
Załoga 25

U-58 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1939. Pierwszym dowódcą był Kptlt. Herbert Kuppisch.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na kolejny okręt podwodny typu II C zostało złożone w stoczni Deutsche Werke AG w Kilonii 17 czerwca 1937. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 28 września 1937. Wodowanie nastąpiło 12 października 1938, wejście do służby 4 lutego 1939.

Pierwszą jednostką, do której został przydzielony, była flotylla okrętów podwodnych "Emsmann" stacjonująca w Kilonii, w której służył jako jednostka szkolna i bojowa do 31 grudnia 1939. 1 stycznia 1940 włączony jako jednostka bojowa do 1. Flotylli, w ramach której odbył 12 patroli bojowych. Zatopił 7 jednostek o łącznej pojemności 14 549 BRT, w tym jeden okręt pomocniczy HMS "Astronomer" o pojemności 8401 BRT.

1 stycznia 1941 w charakterze jednostki szkolnej wszedł w skład 22. Flotylli stacjonującej w Gdyni. Od 1 lipca 1944 służył w 19. Flotylli stacjonującej w Pilawie. Samozatopiony przez załogę 3 maja 1945 w Kilonii (operacja Regenbogen). Wydobyty po wojnie i złomowany.

U-58 był pierwszym U-Bootem wyposażonym w chrapy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-58 (ang.). [dostęp 8 marca 2009].
  2. www.ubootwaffe.net: U-58 (ang.). [dostęp 8 marca 2009].